Mazurkiewicz widzial w platach czolowych

Mazurkiewicz widział w płatach czołowych jednolity pod względem czynnosero- wym narząd czołowy. Obecnie jednak coraz częściej rozdziela się czynności obszaru oczodołowego i sklepistości płatów czołowych. Opierając się na lokalizacjonizmie Kleista, Faust (1955) opisuje zespół uszkodzenia części orbitalnej mózgu głównie jako niestałość, brak wytrwałości, odhamowanie, zanik poczucia taktu i wybucho- wosc, podczas gdy uszkodzenie sklepistości wyraża się klinicznie zanikiem samo- rzutności i pomysłowości przy braku samokrytycyzmu. Hoheisel stwierdził wśród dużej ilości chorych z uszkodzeniem płatów czołowych znaczną przewagę skłonności przestępczych przy uszkodzeniu części oczodołowej mózgu. Heygster sprowadza krótko objawy uszkodzenia sklepistości płatów czołowych do upośledzenia napędu psycho- ruchowego, bez wyraźnie szkodliwych następstw dla temperamentu, inteligencji i uczuciowości. Nie wszyscy autorzy mogli jednak potwierdzić słuszność czynnoście- wego podziału płatów czołowych na część oczodołową i sklepistość. Oczywiście za- znaczyć trzeba, że uraz nigdy nie przebiega dokładnie według pewnej granicy ana- tomicznej, dlatego wnioski oparte na traumatologii brać trzeba bardzo ostrożnie. Przy uszkodzeniu urazowym, ale również i przy wszelkiej innej etiologii uszko- dzenia części oczodołowej mózgu, na pierwszym planie postawić trzeba obniżenie lub zanik uczuciowości wyższej. To pojęcie ogólniejsze jakby było nieznane Kret- schmerowi, który zanik poczucia taktu i wykolejenia moralne chorego określa nazwą “dezyntegracji obwodowej” (sphćirische Desintegrierung). Autor ten ponadto zwróci uwagę na objaw zakłócenia dynamiki sterowania, polegający na trwa- łym lub okresowym odhamowaniu mowy: mowa chorego początkowo powolnie przy- spieszana staje się stopniowo coraz prędsza (crescendo) i głośniejsza, doprowadzając chorego do wyczerpania z bólami głowy. Czasem skala uczuć ulega przesunięciu: chory beznamiętnie, z suchą monotonią, bez kontaktu z rozmówcą gada, nie dając sobie przerwać i nie widząc w zjawisku tym nic chorobliwego. Przy zasadniczym nastroju euforii chorzy ci miewają uczucie lekkości myślenia, jednakże bez wzmożo- nego napędu i innych cech maniakalnych. W nastroju tym rozszczepia się postrze- żenie bólu i uczuciowy oddźwięk osobowości: choremu ból nie sprawia przykrości. Przedmiotowo biorąc, polepszenie stanu zdrowia chorego objawia się pogorszeniem jego samopoczucia. Znak to bowiem, że powraca samokrytycyzm, że zmniejsza się euforia i że ustępuje opisany wyżej rozszczep między bólem jako czuciem i bólem jako uczuciem. Dobre samopoczucie chorego po urazie jest dla wyszkolonego psy- chiatry wskazówką niepokojącą, o czym rzadko myślą lekarze, orzekający o stopniu utraty zdolności do pracy. Pamiętać trzeba ponadto, że obraz kliniczny po urazie części czołowej może być zniekształcony wskutek dołączenia się epigenetycznych powikłań w postaci zespołu maniakalnego, katatonicznego, nerwicowego itd. Różni- cowanie w tych przypadkach bywa bardzo trudne i zwykle dopiero czas umożliwia retrospektywną ocenę przypadku. [podobne: , okulista, odżywka do włosów, gabinet ginekologiczny ]

Tags: , ,

Comments are closed.