Torakoplastyka przykręgowa.

Nie tak ciężki zabieg stanowi całkowita torakoplastyka przykręgowa Sauerbrucha. Metoda polega na wycięciu żeber od XI do I włącznie na przestrzeni 8-12 ,cm z następowym uciskiem operowanej połowy klatki piersiowej sprężystym opatrunkiem, który znosi ruchy oddechowe. Operację wykonuje się zazwyczaj dwuczasowo, a nawet kilkoczasowo w odstępach 2-3 tygodniowych. Zmniejsza to wstrząs pooperacyjny i zadość czyni postulatowi stosowania ucisku postępującego w leczeniu odprężająco-uciskowym gruźlicy płuc. Operację zaczyna się od usunięcia dolnych żeber, a to w tym celu, by uniknąć zakażenia dolnych części płuca przez aspirację materiału gruźliczego z górnego płata, która mogłaby nastąpić przy usuwaniu najpierw górnych żeber. Wycięcie pierwszego żebra jest bezwzględnie konieczne, inaczej bowiem nie uzyskuje się należytego zapadnięcia się płuca. Torakoplastykę stosuje się w gruźlicy przewlekłej postępującej powoli (włóknisto-serowatej; z jamami; włóknisto-rozpadowej), usadowionej w jednym płucu bez zmian w drugim, opornej na inne metody leczenia. Poleca się ją zwłaszcza w gruźlicy płuc z dużymi jamami o ścianach grubych w szczycie płuca, jeżeli odmy opłucnej zastosować nie można, ze względu na bardzo rozległe zrosty opłucne lub całkowite zarośnięcie jamy opłucnej, albo jeżeli leczenie odmą jest niebezpieczne wobec możliwości przebicia się jamy leżącej powierzchownie w płucu. Poleca się torakoplastykę także w przypadkach jam dużych o twardych ścianach, gdy odma nie byłaby skuteczna, nie mogłaby bowiem dostatecznie ucisnąć jam ani ich unieruchomić. [podobne: podpiętki ortopedyczne, wkładki ortopedyczne, sklep rehabilitacyjny]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: podpiętki ortopedyczne sklep rehabilitacyjny wkładki ortopedyczne