Torakoplastyka.

Posted by admin on July 12th, 2016
Comments Off

Według największej statystyki Aleksandra obejmującej przeszło 1000 przypadków, leczenie gruźlicy płuc torakoplastyką daje 32,1 % wyleczeń, 26,1 % znacznej poprawy i 36,4% niepowodzeń, wśród tego 12,3% zejścia śmiertelnego bezpośrednio po operacji: Bernard i Dumarest obliczają wyzdrowienie na 28%, poprawę na 22%, zejście śmiertelne późne – na 19%, bezpośrednie pooperacyjne – na 18%; w 5% wynik był nieznany lub wyniku leczniczego nie było. Sauerbluch zwraca szczególną uwagę na wielkie znaczenie należytego doboru przypadków. Przy uwzględnieniu tego czynnika odsetek śmierci spadł w jego materiale w pierwszych czterech tygodniach po operacji do 1-2%, a w okresie od miesiąca do roku po operacji    – do 10-20%. Znaczną poprawę Sauerbluch oblicza na około 40% osób operowanych, tzn. wyleczenie na 42,4%, a w przypadkach bardzo starannie dobranych nawet na 60-70%. Torakoplastyka całkowita jest dla chorego zabiegiem zawsze bardzo ciężkim. W każdym więc przypadku należy dobrze rozważyć, czy można oczekiwać chociażby poprawy stanu chorego po torakoplastyce i oddawać chorego w ręce wytrawnego chirurga dopiero w razie dodatniej oceny. Z drugiej jednak strony było by błędem zwlekać z poleceniem plastyki i doradzać choremu ten zabieg dopiero wtedy, gdy chory jest już tak wyczerpany, że nie mógłby przetrzymać zabiegu i jego następstw. Obecnie torakoplastykę całkowitą stosuje się bardzo rzadko i zastępuje się ją torakoplastyką częściową. Polega ona na rozległym wycięciu tylko kilku żeber. Płuco zapada się w miejscu operacji pod działaniem ciśnienia atmosferycznego, zwłaszcza jeżeli w tej okolicy w płucu są jamy. Stwarza to lepsze warunki do gojenia się zmian gruźliczych. [więcej w: osocze bogatopłytkowe w ortopedii, wkładki ortopedyczne, wkładki ortopedyczne do butów ]

Torakoplastyka.

Posted by admin on July 12th, 2016
Comments Off

Najlepsze wyniki uzyskuje się w przypadkach gruźlicy jednego tylko płuca z wyraźną skłonnością do bliznowacenia. Torakoplastykę stosuje się także w przypadkach przetok płucnych o dużym otworze powstających w toku odmy opłucnej leczniczej, zastosowanej w gruźlicy jednego płuca, a także w przypadkach rozleglejszych jam oskrzelowych, długo trwających ropni płuc bez ciężkich objawów klinicznych, o ścianach twardych, niezdolnych do samorodnego zapadnięcia się. Warunkami niezbędnymi do powodzenia torakoplastyki są: 1) sprawne serce; 2) dostateczna wydolność drugiego płuca; 3) dobry ogólny stan; 4) brak objawów toksycznych i 5) młody wiek (najodpowiedniejszy od 20 do 40-45 roku życia). Wielkie znaczenie ma także stopień sztywności śródpiersia. Przeciwwskazania do leczenia gruźlicy płuc torakoplastyką stanowią: 1. suchoty płuc o ostrym przebiegu oraz wyraźne zaostrzenie choroby; 2. gruźlica przewlekła jednego płuca z rozległą rozedmą drugiego; 3. przewlekła gruźlica obu płuc, gdyż najmniejsze już zmiany w drugim płucu po torakoplastyce ulegają zwykle wybitnemu zaostrzeniu, wskutek nagłego i bardzo znacznego wzmożenia czynności tego płuca po zapadnięciu się chorego płuca; 4. ciężki ogólny stan chorego; 5. ciężki stan narządów wewnętrznych, zwłaszcza serca, także gruźlica czynna nerki, jelit; 6. pojemność życiowa płuc poniżej 2000 ml; 7. podeszły wiek (powyżej 45 roku życia) nawet przy nieuszkodzonym sercu; 8. późny okres ciąży. Jako powikłanie po operacji spostrzega się ostrą gruźlicę drugiego płuca, wskutek dostania się do niego z zapadającego się płuca wielkiej ilości materiału gruźliczego przez aspirację albo wskutek zaostrzenia ogniska gruźliczego, które przedtem uszło uwagi. Częściej zdarza się ostre zapalenie płuc płatowe serowate, wywołane wessaniem obfitego materiału zakaźnego, oraz ostry zapad. [podobne: osocze bogatopłytkowe w ortopedii, wkładki ortopedyczne, wkładki ortopedyczne do butów ]