Obraz kliniczny otępienia starczego.

Posted by admin on February 22nd, 2019
Comments Off

Obraz kliniczny. U osobników dotkniętych otępieniem starczym często można stwierdzić, że ich mózg wcześniej się starzeje niż reszta ustroju. Od początku jest to proces wybitnie przewlekły. Jeżeli są to ludzie już prepsychotycznie ociężali umysłowo lub nawet niedorozwinięci albo psychopatyczni, to niespostrzeżenie przychodząca zmiana na gorsze w charakterze i sprawności umysłowej nie rzuca się otoczeniu w oczy. Nie jest słuszne zbyt schematyczne twierdzenie, jakoby w otępieniu starczym chodziło o zaostrzenie prepsychotycznych cech charakteru, a więc gderliwi mieliby się stać zrzędami, oszczędni skąpcami itd. …read more

OTĘPIENIE STARCZE (DEMENTIA SENILIS).

Posted by admin on February 22nd, 2019
Comments Off

OTĘPIENIE STARCZE (DEMENTIA SENILIS). Etiologia. Preformiści kładą zwykle przesadny nacisk na rolę dziedziczności w powstawaniu otępienia starczego. Wprawdzie w rzeczy samej dziedziczność nie jest tu bez znaczenia, mianowicie w sensie większej lub mniejszej żywotności tkanek w pewnych rodzinach, to jednak znacznie większą rolę odgrywają inne czynniki, które bezpośrednio lub pośrednio zmniejszają wartość tkanki mózgowej. Anatomia patologiczna, patogeneza i patofizjologia. …read more

Dane historyczne o zaburzeniach umysłowych.

Posted by admin on February 22nd, 2019
Comments Off

Dane historyczne. W piśmiennictwie historyczno-lekarskim Aretajos był pierwszym, który zwrócił uwagę na upadek władz umysłowych w podeszłym wieku. Zaburzenia te uważał za nieuleczalne. Arabski lekarz Rhazes pierwszy zwrócił uwagę na melancholię starczą, Feliks Plater (1536-1614), znany w dziejach psychiatrii stąd, iż dla poznania chorób psychicznych zamieszkał na jakiś czas z obłąkanymi (co go zresztą nie wyprowadziło z poglądów demonologicznych), pierwszy opisał otępienie starcze, zwracając uwagę np. na osłabienie pamięci świeżych zdarzeń jeszcze przy zachowanej bystrości umysłu. …read more

Wstrząsy mózgu.

Posted by admin on February 22nd, 2019
Comments Off

Praktycznie znacznie lepszy jest podział na przypadki z przewagą cech otępiennych i z przewagą cech charakteropatycznych. Z badań anatomopatologicznych wiadomo, że zmiany charakteropatyczne zależą od organicznego uszkodzenia płatów czołowych. Za życia fakt ten można stwierdzić za pomocą pneumoencefalografii. Rozpoznanie i różnicowanie. Tuż po stłuczeniu lub zranieniu mózgu mogą w obrazie klinicznym górować objawy wstrząsu mózgu, które zazwyczaj szynko się cofają. …read more

CHOROBA PICKA.

Posted by admin on February 21st, 2019
Comments Off

CHOROBA PICKA. Etiologia tego cierpienia nie jest jasna. Dziedziczność zdaje się odgrywać tutaj pewną rolę. Patogeneza i anatomia patogeniczna. Początek tego stosunkowo rzadkiego cierpienia przypada na okres przedstarczy, między 45 a 60 r. …read more

Napady pomroczne.

Posted by admin on February 21st, 2019
Comments Off

W przypadkach tych najskuteczniejszym lekiem okazał się Neophenal-Polfa, który w dawce dobowej 0,50-0,75 zapobiegał trwale opisanym napadom pomrocznym. Napady tego typu zależą najprawdopodobniej od zmian w płatach skroniowych (Bilikiewicz i Jaklewicz 1965). Starcze stany pomroczne nie zawsze występują w czystej postaci, przynajmniej nie zawsze da się to stwierdzić. Znacznie częściej występują jako mieszane zespoły majaczeniowo-zamroczeniowe, które czasem utrzymują się bardzo długo, nawet miesiącami. I tutaj jednak z reguły pojawiają się lucida intervalla, w czasie których chorzy odzyskują na krótki czas krytycyzm i poczucie choroby, chociaż okres psychozy objęty jest zupełną lub niemal zupełną niepamięcią. …read more

Starcze stany majaczeniowe.

Posted by admin on February 21st, 2019
Comments Off

Nie należą do rzadkości starcze stany majaczeniowe (delirium senile), występujące czasem jako mieszane zespoły majaczeniowo-depresyjne. Chorych tych nękają omamy wzrokowe – niezależnie od licznych iluzji – ponadto doznają oni omamów słuchowych, czuciowo-ustrojowych, smakowych. Podniecenie psychoruchowe jest w stanach tych niezwykle silne, zwłaszcza nocną porą. Chorzy przeszukują całe mieszkanie w pogoni za złodziejami, zabarykadowują się. Czasem rano świadomość się przejaśnia i chorzy okazują krytycyzm w stosunku do przeżytych omamów wzrokowych albo wahają się, czy były to chorobliwe widziadła, czy prawdziwe postacie. …read more

Powikłania epigenetyczne.

Posted by admin on February 21st, 2019
Comments Off

Powikłania epigenetyczne wzbogacają obraz kliniczny bardzo często. Spośród nich na pierwszym miejscu wymienić trzeba zespoły z kręgu cyklofrenicznego z depresją na czele (melancholia senilis). Zwykłym objawem jest tu lęk, przeważnie bardzo silny, często o cechach prekordialnych. Urojenia nie przybierają tak fantastycznych rozmiarów, jak w melancholii paralitycznej, jednakże są uderzająco przesadne. Obok urojeń hipochondrycznych i grzeszności szczególnie typowe są urojenia ubóstwa, które przebiegają z silnym poczuciem winy. …read more

Otępienie starcze.

Posted by admin on February 21st, 2019
Comments Off

W dzień chorzy są spokojniejsi, w nocy zaś często stają się niespokojni, wstają z łóżka, chodzą bez celu, wykonują mnóstwo niedorzecznych czynności, mogą wówczas wywołać nieopatrznie pożar lub pozostawić kurki od gazu otwarte itd. Często w dzień śpią, a w nocy są czynni. Gdy zniedołężnienie cielesne przykuje ich do łóżka, często wykonują bez ustanku stereotypowe daremne czynności, jak zwijanie kołdry lub odzieży, przekładanie poduszek i pościeli itd. Nieustające porządkowanie mieszkania doprowadza je czasem do nieopisanego bezładu i brudu. Skąpstwo tych chorych posuwa się czasem tak daleko, że sobie i najbliższym żałują kawałka chleba .Upór i nieufność mogą się czasem zwracać przeciwko najbliższym i szczerym członkom rodziny, podczas gdy w stosunku do obcych pochlebców okazują wzmożoną sugestywność i łatwowierność, dlatego padają czasem ofiarą intryg przy sporządzaniu testamentu. …read more

Przetoka opłucno-skórna.

Posted by admin on February 20th, 2019
Comments Off

Przetoka opłucno-skórna. Przetoka opłucno-skórna powstaje zazwyczaj po nakłuciach klatki piersiowej grubą igłą, wykonanych dla wypuszczenia wysięku opłucnego. Od przetoki powstającej w gruźlicy żebra różni się ona tym, że w sąsiednich żebrach nie ma zmian, nadto podczas kaszlu wypływ z przetoki opłucno-skórnej zwiększa się. Dla zapobieżenia przetoce opłucno-skórnej należy używać igieł cienkich, a po wypuszczeniu wysięku poleca się choremu leżeć na zdrowym boku przez kilka godzin, w celu uniknięcia zakażenia otwartego jeszcze kanału wkłucia resztkami wysięku. W razie wytworzenia się przetoki opłucno-skórnej należy nałożyć stały opatrunek aseptyczny, zapobiegający zakażeniu jamy opłucnej z zewnątrz przez przetokę. …read more