Posts Tagged ‘artykuły fryzjerskie’

Przy pewnej wprawie opisany zespól

Tuesday, July 12th, 2016

Przy pewnej wprawie opisany zespół pozwala na dość pewne rozpoznanie sprawy toczącej się w płacie skroniowym, Różnica między tym zespołem a opi- sanymi wyżej zespołami Kltivera-Bucyego i Terziana-Dalle Ore zdaje się być natury ilościowej; te dwa ostatnie powstają w następstwie brutalnej lobek- tomii, podczas gdy zespół skroniowy powstaje stopniowo na skutek rozwija- jącego się procesu czy to swoiście padaczkowego, czy nowotworowego, czy też nawet pourazowego, lecz który nie uszkodził płata skroniowego doszczętnie.
AMNESTYCZNY ZESPOL KORSAKOWA Uchodzi on słusznie za jeden z najcięższych zespołów organicznych. Może on występować w następstwie zarówno wstrząsu mózgu, jak zranień i stłuczeń mózgu. Często – podobnie jak alkoholiczny zespół Korsakowa – stanowi on zejście przebytego majaczenia. Luki pamięciowe mogą tu być różnej rozleg- łości, lecz konfabulacje nie ulegają nigdy tej bujności i sugestywności co w ze- spole Korsakowa alkoholicznym. Szczególnie uderza tutaj niemożność powią- zania wydarzeń w czasie. Wskutek ciężkich zaburzeń zdolności zapamiętywa- nia powstają luki pamięciowe, najczęściej dotyczące ostatnich przeżyć, Ale zda- rzają się i wyrwy pamięciowe dotyczące dawniejszych wycinków czasu. Często dawniejsze wydarzenia, które w jego pamięci straciły związek czasowy z in- nymi przeżyciami, chory wspomina jako naj świeższe, wczorajsze wypadki. Od alkoholicznego zespołu Korsakowa odróżnia się Urazowy nastrojem raczej dysforycznym i przebiegiem na ogół pomyślniejszym, gdyż konfabulacje z bie- .giem czasu mogą złagodnieć i ustąpić, a nawet – przynajmniej w społecznym znaczeniu – może nastąpić wyzdrowienie. Z zasady pozostają jednak trwałe zmiany charakterologiczne, znamienne dla stanów pourazowych. PARKINSONIZlM POURAZOWY Niczym istotnie nie różni się on od takiegoż samego zespołu po śpiączkowym zapaleniu mózgu. Poza typowymi objawami neurologicznymi zależnymi od uszkodzenia striopallidum, dochodzi tu do zmian psychologicznych, wyrażają- cych się zmniejszeniem napędu psychoruchowego, hipopatią, biernością w kon- takcie z otoczeniem, obniżeniem życia popędowego, nastrojem raczej przy- gnębionym. Często spotkać można przewrażliwienie ze skłonnością do rozdraż- nień. Euforia wyraża się niedostateczną oceną własnego położenia. W przeci- wieństwie do parkinsonizmu pośpiączkowego, nie jest tu tak wyraźnie zazna- czona popędliwość, zwłaszcza jeśli chodzi o impulsy płciowe i także chorzy ci rzadziej miewają zatargi z otoczeniem. Przebieg jest też łagodniejszy, z pewną dążnością do poprawy. Raczej rzadko widuje się postacie postępujące. W pow- stawaniu tych cierpień dużą rolę odgrywają urazy powietrzne, np. przy wy- buchach pocisków artyleryjskich i bomb, co w medycynie wojennej jest bardzo ważne (barotrauma). [więcej w: , bielizna nocna, powiększanie piersi, artykuły fryzjerskie ]

INNE CZYNNIKI RÓWNOZNACZNE Z URAZEM

Tuesday, July 12th, 2016

INNE CZYNNIKI RÓWNOZNACZNE Z URAZEM Wymienić tu trzeba przede wszystkim udar słoneczny i przegrzanie z utratą świadomości, po której z zasady, jeśli nie nastąpi śmierć, występuje stan po- mroczny lub amentywny z niepamięcią. Psychozy te przebiegają często z dużym podnieceniem psychoruchowym, agresywnością i popędami samobójczymi. Po- dobne stany widuje się u odratowanych wisielców. W, piśmiennictwie opisuje się te stany pod nazwą psychoz strangulacyjnych (psychosis post stranquia- tionem). Zarówno psychozy poudarowe i hipertermiczne, jak i strangulacyjne zwykle nie trwają dłużej niż kilka godzin. Trwalsze zmiany charakteropatyczne następcze nie są znane.
NASTĘPSTWA WIELOKROTNYCH URAZÓW MÓZGU U PIĘŚCIARZY (DEMENTIA AC CHARACTEROPATHIA PUGILISTICA) Podstawą anatomopatologiczną przewlekłych zaburzeń psychicznych pięścia- rzy jest tzw. encephalopathia traumatica pugilum (pugil, is – pięściarz, pugi- latio – walka na pięści). Zmiany te, morfologicznie przypominające obrazy wi- dywane w parkinsonizmie, są szczególnie wyraźne u sportowców uprawiają- cych w• ciągu. WIelu lat pięściarstwo i narażonych na wielokrotnie powtarzające się urazy mózgu. Grahmann i Ule (1957) dzielą na podstawie piśmiennictwa i własnych badań następstwa te na następujące grupy: 1. Przypadki postępującego otępienia. Pneumoencefalograficznie stwierdza się tu postępujące zmiany zanikowe. 2. Przypadki z niepostępującymi (stacjonarnymi) neurologicznymi odchyle- niami od stanu prawidłowego. Po dłuższym czasie jednak do tego stanu ubyt- kowego może się dołączyć obraz postępującego otępienia. Istotnie spotyka się przypadki, w których po wieloletnim okresie trwałego stanu ubytkowego nie postępującego pojawia się postępujące pogarszanie się stanu psychicznego. 3. Przypadki z nawarstwionymi psychozami typu paranoidalnego lub kata- tonicznego. [przypisy: , artykuły fryzjerskie, olej lniany, Stomatolog Kraków ]