Posts Tagged ‘balsam do włosów’

OTĘPIENIE POURAZOWE (DEMENTIA TRAUMATICA).

Tuesday, July 12th, 2016

OTĘPIENIE POURAZOWE (DEMENTIA TRAUMATICA). Może to być następstwem wszelkich urazów mózgu włącznie ze szczególnymi zespołami, zestawionymi powyżej. W psychiatrii radzieckiej uważa się otępienie pourazowe za jeden z wariantów encefalopatii pourazowej, występującej przy szczególnie ciężkich i rozległych uszkodzeniach kory mózgowej. Otępienie to nie ma cech postępujących, raczej rzadko widuje się narastanie degradacji społecznej chorego. W rozpoznaniu różnicowym rozstrzygające znaczenie ma obecność zmian ogniskowych, stanowiących wyraz doznanych w czasie urazu stłuczeń czy zranień. Duże znaczenie mają tu również drobne, rozsiane uszkodzenia korowe. Niemal z zasady stwierdzamy w otępieniu pourazowym znaczne zaniki tkanki mózgowej, które stwierdzić można za życia na pneumoencefalogramie jako rozszerzenie układu komorowego z wodogłowiem wewnętrznym oraz przestrzeni podpajęczynówkowych. Otępienie nie jest właściwie trafnym określeniem, gdyż jest to w obrazie klinicznym tylko najbardziej rzucający się w oczy składnik zespołu organicznego. Czyste otępienie jest zresztą zjawiskiem raczej rzadkim. Najczęściej obok otępienia stwierdza się cechy charakteropatyczne. Ponadto otępienie można odnaleźć na dnie każdego z opisanych powyżej zespołów urazowych. CHARAKTEROPATIE POURAZOWE. Pod nazwą tą zbieramy różne trwałe zaburzenia organiczne, które wyrażają się przede wszystkim zmianami charakterologicznymi; chociaż oczywiście w obrazach klinicznych nie brak mnogich objawów neurologicznych czy psychiatrycznych, stanowiących uchwytne następstwa przebytego urazu mózgu. Zmiany te były opisane w piśmiennictwie pod rozmaitymi mianami, mniej lub więcej szczęśliwymi. Nazwa “Psychopatia urazowa” jest o tyle błędna, że przez psychopatię umówiliśmy się rozumieć pewne wrodzone właściwości charakterologiczne, stanowiące wprawdzie odchylenia od przeciętności, lecz leżące mimo wszystko jeszcze w granicach stanu prawidłowego 0 tyle, “że nie da się tu dowieść tła organicznego. W błąd wprowadzają również takie miana jak “nerwica urazowa” lub “neurastenia urazowa”, gdyż musiałoby tu chodzić o zespoły zasadniczo, czynnościowe i odwracalne, podczas gdy charakteropatie polegają na nieodwracalnych zmianach organicznych. [podobne: , depilacja laserowa Łódź, balsam do włosów, odżywka do rzęs ]

Odma opłucna.

Tuesday, July 12th, 2016

W toku leczenia odmą opłucną obustronną zdarzają się powikłania takie same jak przy leczeniu odmą po jednej stronie. Są one o wiele poważniejsze dla chorego i mogą nakazywać zmniejszenie odmy po jednej stronie a nawet zaprzestanie tego leczenia. Zwłaszcza groźne jest dołączenie się odmy opłucnej samorodnej oraz wysięków opłucnych, szczególnie ropnych, i przetoki opłucno-oskrzelowej. Powikłanie odmą opłucną samorodną wywołuje znaczną duszność aż do uduszenia. Bardzo często wymaga ona wybitnego obniżenia ciśnienia w jamie opłucnej przez aspirację z niej powietrza. Często trzeba wypuścić część powietrza także i z drugiej jamy opłucnej. Wysięki surowicze i surowiczo-włóknikowe leczy się w zasadzie zachowawczo, nieraz wszakże trzeba je wypuścić albo zmniejszyć odmę po stronę drugiego płuca, zwłaszcza gdy powstaje obawa opancerzenia płuca po stronie wysięku. W razie powikłania wysiękiem ropnym gruźliczym lub gruźliczo-mieszanym większość lekarzy zaprzestaje leczenia odmą po stronie drugiego płuca, a to dlatego, że takie wysięki często pociągają za sobą opancerzenie płuca po stronie wysięku ze znacznym zmniejszeniem powierzchni oddechowej płuca. W toku leczenia gruźlicy odmą opłucną obustronną spostrzega się dość często znaczne wychudzenia chorego, pomimo że sprawa przebiega bez objawów toksycznych. Powikłanie to przypisuje się zaburzeniu czynności uciśniętych płuc polegającej na zatrzymywaniu tłuszczów pokarmów i ich rozszczepianiu przez zaczyn lipiodieretyczny, wytwarzany przez zdrowe płuca. Wychudnienie może być tak znaczne, że wymaga zaprzestania leczenia odmą obustronną. Dotychczas nie rozstrzygnięto, jak długo trzeba stosować odmę leczniczą obustronną dla uzyskania wyleczenia bez narażenia na poważniejsze ograniczenie powierzchni oddechowej obu płuc po zakończeniu leczenia. De Castiglione na podstawie zestawienia piśmiennictwa światowego do roku 1928 podaje czas trwania leczenia w przypadkach pomyślnych na 12 do 24 miesięcy. Wyniki leczenia zależą w znacznej mierze od umiejętnego doboru przypadków. [więcej w: , balsam do włosów, gabinet kosmetyczny, integracja sensoryczna ]