Posts Tagged ‘Bielizna nocna damska’

Geneza nerwic u psów.

Tuesday, July 12th, 2016

Stopień rozhamowania i długość okresu jego występowania zdają się zależeć przede wszystkim od rozległości zabiegu. Istnieje znaczna różnica między zachowaniem się u psów, u których usunięto wyłącznie biegun czołowy i u tych, u których uszkodzono również przednią część gyrus sigmoideus anterior. U pierwszych zachowanie mało odbiega od normy i jedynym niemal następstwem jest rozhamowanie odruchów hamulcowych. Drugie natomiast psy stają się bardziej gwałtowne i nieopanowane niż były przed operacją, ich pobudliwość pokarmowa wydaje się zwiększona. występuje u nich opisywany w piśmiennictwie “objaw nieustannego krążenia” oraz bardzo silnie zaznaczają się stereotypie ruchowe. U tych właśnie psów pierwsza faza rozhamowania (bezustanne wykonywanie wyuczonego ruchu, mające wszystkie cechy bezwładu procesu pobudzenia) występuje bardzo wyraźnie i trwa całe tygodnie, a nawet miesiące. Podobnie i następne fazy rozhamowania trwają dłużej niż u zwierząt, u których usunięto tylko biegun czołowy. Powrót do normy zaburzonej czynności hamulcowej zależy od dodatkowego treningu. Zasługuje na uwagę fakt, że pies, u którego przed operacją wytworzono z łatwością alternację, tj. wykonywanie i niewykonywanie na przemian na ten sam bodziec wyuczonego ruchu, zdolność tę po operacji utracił raz na zawsze. Kontrolne usuwanie innych części kory mózgowej, np. środkowych części okolic ciemieniowych, nie prowadziło nigdy do wyżej opisanych zaburzeń i nawet najtrudniejsze zadania hamulcowe psy rozwiązały bez trudności. Tak samo trwałe zniweczenie alternacji dotyczyło ślinowych odruchów warunkowych, tak jakby dobrze utrwalony rytm naprzemiennego pobudzania i hamowania nigdy u psa nie został wytworzony. I tutaj po operacji ciemieniowej nie obserwowano żadnej z tych zmian. W pracowni Konorskiego dokonano przy tym spostrzeżeń, rzucających światło na genezę nerwic. Te same zadania, które stawiano zwierzęciu przed operacją, nie wywoływały najmniejszych nawet zaburzeń czynnościowych, po operacji, szczególniej w okolicy czoła, stawały się wyraźnie nerwicotwórczymi. Gdy po operacji stosowano zbyt często bodźce hamulcowe wymagające trudnych różnicowań; psy zaczynały wykazywać typowe objawy nerwicowe: niepokój, odwracanie się od karmika, opór przy stawianiu ich na stojaku itd. Wycofanie bodźców hamulcowych przynosiło natychmiastową poprawę. Skłonność do nerwic była bez porównania silniej zaznaczona po operacjach czołowych niż po ciemieniowych. Przypuszczalnie stoi to w związku z niedomogą hamowania, utrudniającą wszystkie zadania, w których hamowanie wchodzi w grę . W badaniach takich trzeba dobrze różnicować między pierwotnymi skutkami dokonanego zabiegu a wtórnymi objawami nerwicowymi, aby nie poczynić fałszywych wniosków co do znaczenia danej okolicy korowej. [przypisy: , olejki do włosów, Bielizna nocna damska, Zdrowa żywność ]

Plomba zewnątrzopłucna.

Tuesday, July 12th, 2016

Jeżeli szczyt płucny nie jest zrosły z opłucną ścienną, to ta blaszka opłucnej może po pewnym czasie pęknąć pod ciężarem plomby. Plomba wpada wtenczas do jamy opłucnej i wywołuje ropniak opłucny. Jeżeli nie ma rozległych mocnych zrostów w płucach z opłucną ścienną, to plomba nie dość ograniczona i nie dość unieruchomiona przez zrosty może zmienić z czasem swe położenie, a wtenczas przestaje uciskać na odpowiednie miejsce płuca. Zabieg nie osiąga wtedy celu. Jamy płucne leżące blisko powierzchni płuca mogą łatwo pęknąć już podczas zabiegu lub po pewnym czasie. Pociąga to za sobą przebicie się jamy gruźliczej do jamy opłucnej z następowym jej zakażeniem. Jamy wielkie o ścianach twardych mało podatnych, wymagałyby wprowadzenia tak znacznej masy parafinowej, że wywierałoby to niekorzystne działanie na narząd krążenia i śródpiersie a przy powierzchownym położeniu jamy groziłoby jej przebiciem się. Najlepsze wyniki uzyskuje się w przypadkach jam w szczycie płucnym, niezbyt wielkich, głębiej leżących, dobrze otorbionych, już nie postępujących, o ścianach jeszcze dość sprężystych. Po założeniu plomby ogólna ciepłota ciała w najbliższych dniach czasami podnosi się wskutek dostania się większej ilości jadów gruźliczych do krwi z uciśniętego szczytu płucnego. Do częstych objawów należą bóle w ramieniu i w okolicy łopatki po stronie operowanej, prawdopodobnie, wskutek ucisku na splot barkowy. Czasami bywają domieszki krwi w plwocinie. Objawy te ustępują zazwyczaj w ciągu tygodnia. W statystyce Oddziału K. Dąbrowskiego w Szpitalu Wolskim w Warszawie spostrzegano na 10 przypadków plomby zewnątrzopłucnej gorączkę po zabiegu w 5 przypadkach, bóle w ramieniu i w całej łopatce w 7, krwioplucie w 1 (Halina Rożnowska). Pod wpływem plomby zewnątrzopłucnej jama w płucu ulega w większości przypadków uciśnięciu, a nawet znika w obrazie radiologicznym. Nie świadczy to jeszcze o zupełnym jej wygojeniu, lecz bądź co bądź plomba stwarza lepsze warunki gojenia się jamy przez zbliżenie jej ścian i spowodowanie obfitszego rozrostu tkanki łącznej. [hasła pokrewne: , protetyka, odwrócona osmoza, Bielizna nocna damska ]