Posts Tagged ‘dieta i odchudzanie’

Badanie płatów czołowych.

Tuesday, July 12th, 2016

Lauber (1958) omówił 14 przypadków uszkodzenia płatów czołowych z niepohamowaną skłonnością do rozpasania płciowego lub ekshibicjonizmu. Z przypadków tych było po połowie uszkodzeń części górnej płatów czołowych i części oczodołowej. Nawet u chorych z wybitnie obniżonym napędem psychoruchowym można było stwierdzić impulsywną skłonność do wykroczeń płciowych, z czego autor wysnuwa wniosek, że nie chodzi tu tylko o zjawiska odhamowania, lecz o atawistyczną regresję do wcześniejszego okresu filogenetycznego. Niektórzy widzą w płatach czołowych człowieka najprecyzyjniejszy wytwór rozwoju filogenetycznego, posuwając się nawet do określenia ich nazwą narządu czołowego (Mazurkiewicz). Doświadczalne badanie płatów czołowych jest zadaniem trudnym i nie bardzo miarodajnym z uwagi na ogromny niestosunek między rozwojem płatów czołowych u zwierzęcia i u człowieka. Wycinanie płatów czołowych jest sposobem bardzo brutalnym, niemniej jest jedyną drogą eksperymentalną dla badań nad czynnością płatów czołowych. Warto szczególnie podkreślić skłonność do nerwic, widywaną u chorych po urazach w ogóle, ale zwłaszcza u tych, którzy doznali uszkodzenia płatów czołowych. Dużo światła na rolę płatów czołowych rzuciły doświadczenia Konorskiego i jego szkoły (1955), polegające na usuwaniu różnych okolic kory mózgowej po uprzednim wyuczeniu zwierzęcia reagowania w określony sposób na określone bodźce lub sytuacje. Po zabiegu sprawdza się wpływ na wyuczoną czynność, np. na określone odruchy warunkowe. Wówczas skutki operacji możemy w sposób ścisły wyrazić w terminach fizjologii wyższych czynności nerwowych. Wytwarzano np. u psów ruchowy pokarmowy odruch warunkowy polegający na tym, że na różne bodźce (słuchowe, wzrokowe, dotykowe) pies kładł na karmik łapę i ruch ten był wzmacniany przez pokarm. Prócz tego wytwarzano szereg rozmaitych odruchów hamulcowych. U tak przygotowanego zwierzęcia usuwano biegun czołowy bądź do sulcus praesylvicus, bądź aż do przedniej części gyris sigmoideus anterior włącznie. Wszystkie doświadczenia dały jednorazowy wynik: po operacji następowało silne i stopniowo (w ciągu tygodni i miesięcy) ustępujące rozhamowanie hamulcowych odruchów warunkowych.  [przypisy: , proktolog, dieta i odchudzanie, pieczenie w miejscach intymnych ]

Wstrząsy mózgu.

Tuesday, July 12th, 2016

Praktycznie znacznie lepszy jest podział na przypadki z przewagą cech otępiennych i z przewagą cech charakteropatycznych. Z badań anatomopatologicznych wiadomo, że zmiany charakteropatyczne zależą od organicznego uszkodzenia płatów czołowych. Za życia fakt ten można stwierdzić za pomocą pneumoencefalografii. Rozpoznanie i różnicowanie. Tuż po stłuczeniu lub zranieniu mózgu mogą w obrazie klinicznym górować objawy wstrząsu mózgu, które zazwyczaj szynko się cofają. Nierzadko jednak po stłuczeniu mózgu nie dochodzi do utraty przytomności, co najwyżej ma miejsce stan senności, przy czym zraniony może zupełnie dobrze rejestrować pamięciowo swoje przeżycia. Długotrwale, wiele dni lub nawet tygodni trwające zaburzenia świadomości, choćby tylko w rodzaju senności, wskazują zawsze na grube uszkodzenie tkanki mózgowej. Natomiast wbrew spotykanym twierdzeniom podkreślić trzeba, że obecność lub ciężki przebieg psychozy wikłającej podstawową sprawę urazową nie pozwala żadną miarą na jakiekolwiek wnioski co do natury lub ciężkości doznanego uszkodzenia mózgu. Bezwzględną wartość rozpoznawczą posiadają objawy neurologiczne ogniskowe, a także zespół psychoorganiczny włącznie z objawami charakteropatycznymi. Do objawów tych w praktyce mogą doprowadzić również często powtarzane wstrząsy mózgu, jak to się widuje u zawodowych pięściarzy. Spotykano to także po nadużywaniu wstrząsów elektrycznych. Rokowanie po jednorazowym wstrząsie mózgu uważa się za pomyślne. Zależy ono jednak od zachowania pewnych ostrożności leczniczo-zapobiegawczych ze względu na groźbę powikłań nerwicowych typu roszczeniowego. Zapobieganie i leczenie mają nawet w pozornie najbłahszych przypadkach wielką wagę. Każdy wstrząs mózgu wymaga absolutnego spokoju, który może być zapewniony tylko przez pozostanie w łóżku. Opuścić łóżko wolno dopiero wtedy, gdy wszelkie niebezpieczeństwo powikłań ustąpi. Zbyt wczesne obciążenie pracą jest szkodliwe. Z drugiej strony jednak straszenie chorego trwałymi skutkami doznanego urazu mózgu prowadzić może jatrogennie do hipochondrii lub nerwicy roszczeniowej. Ogromne znaczenie ma psychoterapia. [więcej w: , dieta i odchudzanie, magnez i witamina b6, Zdrowa żywność ]