Posts Tagged ‘magnez i witamina b6’

Wstrząsy mózgu.

Tuesday, July 12th, 2016

Praktycznie znacznie lepszy jest podział na przypadki z przewagą cech otępiennych i z przewagą cech charakteropatycznych. Z badań anatomopatologicznych wiadomo, że zmiany charakteropatyczne zależą od organicznego uszkodzenia płatów czołowych. Za życia fakt ten można stwierdzić za pomocą pneumoencefalografii. Rozpoznanie i różnicowanie. Tuż po stłuczeniu lub zranieniu mózgu mogą w obrazie klinicznym górować objawy wstrząsu mózgu, które zazwyczaj szynko się cofają. Nierzadko jednak po stłuczeniu mózgu nie dochodzi do utraty przytomności, co najwyżej ma miejsce stan senności, przy czym zraniony może zupełnie dobrze rejestrować pamięciowo swoje przeżycia. Długotrwale, wiele dni lub nawet tygodni trwające zaburzenia świadomości, choćby tylko w rodzaju senności, wskazują zawsze na grube uszkodzenie tkanki mózgowej. Natomiast wbrew spotykanym twierdzeniom podkreślić trzeba, że obecność lub ciężki przebieg psychozy wikłającej podstawową sprawę urazową nie pozwala żadną miarą na jakiekolwiek wnioski co do natury lub ciężkości doznanego uszkodzenia mózgu. Bezwzględną wartość rozpoznawczą posiadają objawy neurologiczne ogniskowe, a także zespół psychoorganiczny włącznie z objawami charakteropatycznymi. Do objawów tych w praktyce mogą doprowadzić również często powtarzane wstrząsy mózgu, jak to się widuje u zawodowych pięściarzy. Spotykano to także po nadużywaniu wstrząsów elektrycznych. Rokowanie po jednorazowym wstrząsie mózgu uważa się za pomyślne. Zależy ono jednak od zachowania pewnych ostrożności leczniczo-zapobiegawczych ze względu na groźbę powikłań nerwicowych typu roszczeniowego. Zapobieganie i leczenie mają nawet w pozornie najbłahszych przypadkach wielką wagę. Każdy wstrząs mózgu wymaga absolutnego spokoju, który może być zapewniony tylko przez pozostanie w łóżku. Opuścić łóżko wolno dopiero wtedy, gdy wszelkie niebezpieczeństwo powikłań ustąpi. Zbyt wczesne obciążenie pracą jest szkodliwe. Z drugiej strony jednak straszenie chorego trwałymi skutkami doznanego urazu mózgu prowadzić może jatrogennie do hipochondrii lub nerwicy roszczeniowej. Ogromne znaczenie ma psychoterapia. [więcej w: , dieta i odchudzanie, magnez i witamina b6, Zdrowa żywność ]

OTĘPIENIE STARCZE (DEMENTIA SENILIS).

Tuesday, July 12th, 2016

OTĘPIENIE STARCZE (DEMENTIA SENILIS). Etiologia. Preformiści kładą zwykle przesadny nacisk na rolę dziedziczności w powstawaniu otępienia starczego. Wprawdzie w rzeczy samej dziedziczność nie jest tu bez znaczenia, mianowicie w sensie większej lub mniejszej żywotności tkanek w pewnych rodzinach, to jednak znacznie większą rolę odgrywają inne czynniki, które bezpośrednio lub pośrednio zmniejszają wartość tkanki mózgowej. Anatomia patologiczna, patogeneza i patofizjologia. Zmiany chorobowe zaczynają się zazwyczaj po 60 r. ż. Jeżeli choroba zaczyna się wcześniej, mówimy o otępieniu przedstarczym (dementia praesenilis). Mózg wykazuje swoiste cechy histopatologiczne, spośród których tzw. płytki starcze są tak znamienne, że bez nich zdaniem Opalskiego, nie można rozpoznać otępienia starczego. Poza tym zdarzają się opisane przez Alzheimera zmiany we włókienkach komórki nerwowej, które zbijają się w grube powrózki, tworząc niekiedy w wyrostku protoplazmatycznym pętelkę. Zarówno te zmiany, jak i srebrochłonne kule zdarzają się w otępieniu starczym rzadziej niż w chorobie Picka i Alzheimera. Również zanik nie osiąga tych samych rozmiarów, chociaż bywa większy niż w zwykłym mózgu starczym. Zanik dotyczy różnych składników tkankowych, ponadto spotyka się zwłóknienie drobnych naczyń oraz stłuszczenie komórek nerwowych. Ubytki komórek, zresztą niedużego stopnia, spotyka się we wszystkich warstwach kory. Zwykle najlepiej zachowane są druga i czwarta warstwa korowa. Płytki starcze znajdują się w istocie szarej kory oraz w pewnych częściach pnia mózgowego, nierzadko w podwzgórzu. Chociaż zanik stwierdza się we wszystkich częściach mózgu, to jednak (wg. Grtinthala) głównie zanikają tylne części mózgu, tj. kora ciemieniowa i potyliczna, co rzuca światło na obraz kliniczny, w którym występuje dużo objawów z tych właśnie okolic mózgu. Zawoje oczodołowe, w przeciwieństwie do choroby Picka, nie zanikają. Bywają też zmiany histopatologiczne w innych okolicach. Przypuszcza się, że wspomniane wyżej płytki starcze polegają na wypadaniu koloidów i że są wyrazem ich starzenia się. [hasła pokrewne: , magnez i witamina b6, przedłużanie rzęs, olejek makadamia ]