Posts Tagged ‘odzież dla dzieci’

CHOROBA PICKA.

Tuesday, July 12th, 2016

CHOROBA PICKA. Etiologia tego cierpienia nie jest jasna. Dziedziczność zdaje się odgrywać tutaj pewną rolę. Patogeneza i anatomia patogeniczna. Początek tego stosunkowo rzadkiego cierpienia przypada na okres przedstarczy, między 45 a 60 r. ż., dlatego niektórzy zaliczają te przypadki do otępienia przedstarczego (dementia praesenilis). Zachodzą jednak ważne różnice. Nie zanika tu bowiem, jak w otępieniu starczym, cała kora mózgowa, lecz jej poszczególne części. Wskutek zaniku komórek mózgowych zawoje mózgowe cieńczeją czasem do szerokości 3 mm, a rowki pogłębiają się. Przeważnie zanikowi ulegają rozmaite warstwy kory, chociaż czasem przeważają zaniki górnych jej części. Są dwie postacie choroby Picka: jedna, w której na pierwszym planie są zaniki, płatów czołowych, przy czym okolica zawojów środkowych jest stosunkowo mało zmieniona, i druga postać, w której górują zaniki płatów skroniowych, przy czym najmniejsze zmiany stwierdza się w zawoju górnym i czołowym dolnym. Pierwsza z wymienionych postaci ma największe znaczenie w psychiatrii. Inne części kory dotknięte bywają również zanikiem, chociaż w mniejszym stopniu. Także istota biała ulega zanikowi. Zanikłe części kory odgraniczają się ostro od reszty. Jak z powyższego widać, najbardziej cierpi wskutek zaniku kora filogenetycznie najmłodsza, stąd w obrazie klinicznym na pierwszy plan wysuwają się zaburzenia najbardziej człowieczych czynności psychicznych. Miejsce zanikłych części zajmuje płyn mózgowo-rdzeniowy (hydrocephalus e vacuo), co stwierdzić można za życia pneumoencefalografią. Najczęściej spotykanymi histopatologicznymi składnikami (Opalski) są balonowate komórki nerwowe, kule srebro chłonne i zmiany alzheimerowskie we włókienkach nerwowych. Rzadko spotyka się płytki starcze. Jak w otępieniu starczym, tak i tutaj stwierdza się często w okresie prepsychotycznym niedorozwój umysłowy, psychopatię, alkoholizm i inne sprawy, pomniejszające wartość tkanki mózgowej. [patrz też: , rozstanie, odzież dla dzieci, powiększanie piersi ]

Wytworzenie otoku.

Tuesday, July 12th, 2016

Dla sprawdzenia tolerancji chorego względem oliwy poleca się rozpoczynać od małej dawki, mianowicie od 5-10 ml, i zależnie od stopnia oddziaływania opłucnej w dalszych posiedzeniach stopniowo dawkę zwiększać wprowadzając raz na kilka dni lub tygodni 50 ml, 100 ml, 150 ml itd., jednak nie ponad 300 ml na raz. W ten sposób dochodzimy do ucisku najskuteczniejszego, sprawdzając leczenie obserwacją kliniczną i badaniem radiologicznym. Dla zapobieżenia wydostawaniu się oliwy na zewnątrz podczas kaszlu i głębokiego oddychania po zakończeniu zabiegu nakłada się opatrunek uciskowy za pomocą przylepca. Chory powinien przez parę godzin 2-3 dni pozostawać w łóżku leżąc na zdrowym boku. W razie potrzeby podaje się mu lek uśmierzający kaszel (kodeinę i in.). W miarę wsysania się oliwy otok dopełnia się przez wprowadzanie nowych jej ilości. Potrzeba dopełniania jest znacznie rzadsza niż przy leczeniu odmą opłucną, ponieważ oliwa wsysa się o wiele wolniej niż powietrze. W 3-4 miesiącu od wytworzenia otoku wystarcza już zwykle wprowadzanie 10-20 ml oliwy gomenolowej w odstępach parotygodniowych. Przerwy pomiędzy dopełnianiami u różnych osób a nawet u tej samej osoby w różnym okresie choroby nie są jednakowe, ponieważ zdolność wsysania oliwy zależy od stanu opłucnej i samego płuca: im opłucna jest mniej zmieniona, tym szybciej chłonie oliwę. Oliwa drażniąc opłucną wywołuje w niej zmiany, które obniżają chłonną jej zdolność. Im płuco jest lepiej uciśnięte, tym oliwa wsysa się gorzej. [więcej w: , odzież dla dzieci, prawo medyczne, masło shea ]