Posts Tagged ‘odzież termoaktywna’

Określenie “neurastenia komocyjna” .

Tuesday, July 12th, 2016

Określenie “neurastenia komocyjna” jest dwuznacznikiem, gdyż oznacza albo czynnościowy zespół neurasteniczny, którego punktem wyjścia był wstrząs mózgu, albo trwałą zmianę charakterologiczną natury organicznej, w której obrazie klinicznym skłonność do stanów nerwicowych w rodzaju neurastenii zazwyczaj wybija się na czołowe miejsce. Nazwa encephalosis byłaby niezła gdyby nie to, że rozumie się przez nią w piśmiennictwie wszystkie organiczne następstwa somatyczno-psychiczne urazów i spraw natury niezapalnej, ponadto w nazwie tej nie jest podkreślona przewaga psychicznych zaburzeń. Ten ostatni zarzut można zrobić i nazwom “urazowa astenia mózgowa”; czyli cerebrastenia, tudzież nazwie “urazowa encefalopatia”, rozpowszechnionym w piśmiennictwie radzieckim. Nazwa “cerebrastenia” jest ponadto filologicznie niezręczna, gdyż łączy w jednym wyrazie źródłosłowy łaciński z greckim. Znaczenie lekarskie, społeczne i sądowo- psychiatryczne charakteropatii pourazowych jest ogromne. Rozpoznanie różnicowe w stosunku do psychopatii nastręcza niekiedy dużo trudności ze względu na podobieństwo fenomenologiczne. Z tych też względów omówimy szczegółowo charakteropatie łącznie z psychopatiami.
PRĄD ELEKTRYCZNY JAKO CZYNNIK ETIOLOGICZNY. Może tu chodzić w pierwszym rzędzie o porażenie piorunem, prądem z sieci. Następstwa takiego wypadku mają to samo znaczenie co urazy mechaniczne. Jeżeli nie dojdzie do śmierci na miejscu, to stan dotkniętego wypadkiem nie różni się od stanu po wstrząsie mózgu. Powrotowi do świadomości towarzyszy z zasady stan zamroczenia, który często przebiega z niepokojem psychoruchowym i lękiem. Po kilku godzinach lub w ciężkich przypadkach – dniach, ten stan mija, pozostawiając typową niepamięć nie tylko z okresu nieprzytomności, ale i z okresu zamroczenia, a przeważnie i mniej lub więcej rozległą niepamięć wsteczną. Po przejaśnieniu świadomości w ciągu paru tygodni trwają jeszcze bóle i zawroty głowy oraz mnóstwo zaburzeń wegetatywnych, obniżających zdolność do pracy chorego. Przeważnie następuje potem wyzdrowienie. Czasem jednak pozostają trwalsze następstwa wypadku o cechach charakteropatii. [podobne: , rehabilitacja, Kabiny Sanitarne, odzież termoaktywna ]

Dane historyczne o zaburzeniach umysłowych.

Tuesday, July 12th, 2016

Dane historyczne. W piśmiennictwie historyczno-lekarskim Aretajos był pierwszym, który zwrócił uwagę na upadek władz umysłowych w podeszłym wieku. Zaburzenia te uważał za nieuleczalne. Arabski lekarz Rhazes pierwszy zwrócił uwagę na melancholię starczą, Feliks Plater (1536-1614), znany w dziejach psychiatrii stąd, iż dla poznania chorób psychicznych zamieszkał na jakiś czas z obłąkanymi (co go zresztą nie wyprowadziło z poglądów demonologicznych), pierwszy opisał otępienie starcze, zwracając uwagę np. na osłabienie pamięci świeżych zdarzeń jeszcze przy zachowanej bystrości umysłu. Tenże badacz widział przypadki otępienia, w których starzec zapominał imiona własnych dzieci, a nawet swoje własne imię. Esquirol stworzył nazwę dementia senilis i pierwszy dostarczył klasycznego opisu tej jednostki chorobowej. James Cowles Prichard przypisywał w swej pracy z zakresu psychiatrii sądowej z r. 1842 otępienie starcze różnym czynnikom etiologicznym np. długotrwałej melancholii lub manij, przebytym napadom apopleksji lub paraliżu, także napadom padaczki, a nawet chorobom mózgu powstałym na tle gorączki tyfoidalnej. Histopatologiczne badania starczych mózgów zapoczątkował Emil Redlich (1866-1930) w r. 1898. W tymże samym roku praski psychiatra Arnold Pick (1851-1924) opisał jednostkę chorobową, którą nazwano później jego imieniem. Alojzy Alzheimer (1864-1915) opisał w r. 1906 chorobę mózgu, która w mianownictwie nosi imię tego badacza. [patrz też: , depilacja laserowa Łódź, okulista, odzież termoaktywna ]