Posts Tagged ‘olejki do włosów’

Psychozy.

Tuesday, July 12th, 2016

Lienhard (1954) podzielił ostre, psychozy pourazowe na cztery grupy: I. Niecharakterystyczne pourazowe stany podniecenia i pomieszania. II. Pourazowe psychozy o charakterze majaczeń. III. Pourazowe psychozy o charakterze stanów pomrocznych. IV. Pourazowe reakcje psychotyczne, w których uaktywnia się prepsychotyczna dyspozycja. Kazuistyka Lienharda obejmuje 40 przypadków. W grupie 1 autor pomieścił stany podniecenia psychoruchowego z agresywnością, dezorientacją, brakiem poczucia choroby psychicznej. W stanach tych nie ma typowego dla zamroczeń zakłócenia stosunku do otoczenia i systematyzacji przeżyć, wywołanych w stanach tych zacieśnieniem się, do wewnętrznych przeżyć i urojeniową interpretacją wydarzeń zewnętrznych, Być może, stany te podpadałyby pod pojęcie confusion (pomieszanie), tak często używane w piśmiennictwie francuskim i anglosaskim. Opis Lienharda jest o tyle niezupełny, że brak w nim wzmianki o niepamięci, którą uważamy za retrospektywny, sprawdzian zamroczenia. Przypadki te może dałoby się zaliczyć albo do stanów splątania (amentia), albo mimo wszystko do stanów pomrocznych (obnubilatio). Grupa I słusznie więc została nazwana niecharakterystyczną. Dalsze grupy nie budzą wątpliwości. W grupie IV chodzi o uaktywnienie psychozy, która wyraźnie lub przypuszczalnie istniała już przed urazem. Najczęściej chodziło tu o pogorszenie procesu schizofrenicznego lub o reaktywne wyzwolenie fazy maniakalno-depresyjnej. Ciekawa okoliczność wyszła na jaw co do genezy dwóch pierwszych grup. Okazało się, że czynnikiem dysponującym jest tu przewlekły alkoholizm, przy stosunkowo silnym działaniu urazu na mózg. Omówione tu powikłania psychotyczne dotyczą zarówno wstrząsów mózgu, jak i cięższych urazów. [przypisy: , olejowanie włosów, olejki do włosów, deratyzacja warszawa ]

Geneza nerwic u psów.

Tuesday, July 12th, 2016

Stopień rozhamowania i długość okresu jego występowania zdają się zależeć przede wszystkim od rozległości zabiegu. Istnieje znaczna różnica między zachowaniem się u psów, u których usunięto wyłącznie biegun czołowy i u tych, u których uszkodzono również przednią część gyrus sigmoideus anterior. U pierwszych zachowanie mało odbiega od normy i jedynym niemal następstwem jest rozhamowanie odruchów hamulcowych. Drugie natomiast psy stają się bardziej gwałtowne i nieopanowane niż były przed operacją, ich pobudliwość pokarmowa wydaje się zwiększona. występuje u nich opisywany w piśmiennictwie “objaw nieustannego krążenia” oraz bardzo silnie zaznaczają się stereotypie ruchowe. U tych właśnie psów pierwsza faza rozhamowania (bezustanne wykonywanie wyuczonego ruchu, mające wszystkie cechy bezwładu procesu pobudzenia) występuje bardzo wyraźnie i trwa całe tygodnie, a nawet miesiące. Podobnie i następne fazy rozhamowania trwają dłużej niż u zwierząt, u których usunięto tylko biegun czołowy. Powrót do normy zaburzonej czynności hamulcowej zależy od dodatkowego treningu. Zasługuje na uwagę fakt, że pies, u którego przed operacją wytworzono z łatwością alternację, tj. wykonywanie i niewykonywanie na przemian na ten sam bodziec wyuczonego ruchu, zdolność tę po operacji utracił raz na zawsze. Kontrolne usuwanie innych części kory mózgowej, np. środkowych części okolic ciemieniowych, nie prowadziło nigdy do wyżej opisanych zaburzeń i nawet najtrudniejsze zadania hamulcowe psy rozwiązały bez trudności. Tak samo trwałe zniweczenie alternacji dotyczyło ślinowych odruchów warunkowych, tak jakby dobrze utrwalony rytm naprzemiennego pobudzania i hamowania nigdy u psa nie został wytworzony. I tutaj po operacji ciemieniowej nie obserwowano żadnej z tych zmian. W pracowni Konorskiego dokonano przy tym spostrzeżeń, rzucających światło na genezę nerwic. Te same zadania, które stawiano zwierzęciu przed operacją, nie wywoływały najmniejszych nawet zaburzeń czynnościowych, po operacji, szczególniej w okolicy czoła, stawały się wyraźnie nerwicotwórczymi. Gdy po operacji stosowano zbyt często bodźce hamulcowe wymagające trudnych różnicowań; psy zaczynały wykazywać typowe objawy nerwicowe: niepokój, odwracanie się od karmika, opór przy stawianiu ich na stojaku itd. Wycofanie bodźców hamulcowych przynosiło natychmiastową poprawę. Skłonność do nerwic była bez porównania silniej zaznaczona po operacjach czołowych niż po ciemieniowych. Przypuszczalnie stoi to w związku z niedomogą hamowania, utrudniającą wszystkie zadania, w których hamowanie wchodzi w grę . W badaniach takich trzeba dobrze różnicować między pierwotnymi skutkami dokonanego zabiegu a wtórnymi objawami nerwicowymi, aby nie poczynić fałszywych wniosków co do znaczenia danej okolicy korowej. [przypisy: , olejki do włosów, Bielizna nocna damska, Zdrowa żywność ]