Posts Tagged ‘olejowanie włosów’

Psychozy.

Tuesday, July 12th, 2016

Lienhard (1954) podzielił ostre, psychozy pourazowe na cztery grupy: I. Niecharakterystyczne pourazowe stany podniecenia i pomieszania. II. Pourazowe psychozy o charakterze majaczeń. III. Pourazowe psychozy o charakterze stanów pomrocznych. IV. Pourazowe reakcje psychotyczne, w których uaktywnia się prepsychotyczna dyspozycja. Kazuistyka Lienharda obejmuje 40 przypadków. W grupie 1 autor pomieścił stany podniecenia psychoruchowego z agresywnością, dezorientacją, brakiem poczucia choroby psychicznej. W stanach tych nie ma typowego dla zamroczeń zakłócenia stosunku do otoczenia i systematyzacji przeżyć, wywołanych w stanach tych zacieśnieniem się, do wewnętrznych przeżyć i urojeniową interpretacją wydarzeń zewnętrznych, Być może, stany te podpadałyby pod pojęcie confusion (pomieszanie), tak często używane w piśmiennictwie francuskim i anglosaskim. Opis Lienharda jest o tyle niezupełny, że brak w nim wzmianki o niepamięci, którą uważamy za retrospektywny, sprawdzian zamroczenia. Przypadki te może dałoby się zaliczyć albo do stanów splątania (amentia), albo mimo wszystko do stanów pomrocznych (obnubilatio). Grupa I słusznie więc została nazwana niecharakterystyczną. Dalsze grupy nie budzą wątpliwości. W grupie IV chodzi o uaktywnienie psychozy, która wyraźnie lub przypuszczalnie istniała już przed urazem. Najczęściej chodziło tu o pogorszenie procesu schizofrenicznego lub o reaktywne wyzwolenie fazy maniakalno-depresyjnej. Ciekawa okoliczność wyszła na jaw co do genezy dwóch pierwszych grup. Okazało się, że czynnikiem dysponującym jest tu przewlekły alkoholizm, przy stosunkowo silnym działaniu urazu na mózg. Omówione tu powikłania psychotyczne dotyczą zarówno wstrząsów mózgu, jak i cięższych urazów. [przypisy: , olejowanie włosów, olejki do włosów, deratyzacja warszawa ]

STŁUCZENIE I ZRANIENIE MÓZGU.

Tuesday, July 12th, 2016

STŁUCZENIE I ZRANIENIE MÓZGU (CONTUSIO ATQUE LACERATIO CEREBRI). Jeżeli nieprzytomność utrzymuje się czas dłuższy, to budzi się podejrzenie, że obok wstrząsu lub obrzęku mózgu, które są stanami zasadniczo przejściowymi albo niezależnie od tych spraw, doszło do uszkodzenia tkanki mózgowej w postaci czy to stłuczenia, czy zranienia. W pierwszym przypadku chodzi o punkcikowate, drobne, liczne ogniska krwotoczne w istocie szarej i białej, w drugim przypadku o uszkodzenie nie tylko układu naczyniowego mózgu, lecz i samej jego substancji. Odróżnienie w okresie nieprzytomności, czy chodzi o wstrząs, obrzęk, czy stłuczenie lub zranienie, jest rzeczą bardzo trudną, lecz praktycznie niekonieczną, gdyż leczenie i tak pozostaje jednakie.W okresie nieprzytomności da się wykryć tylko grubsze objawy ogniskowe, np. porażenie połowicze, drgawki jacksonowskie, rzadziej małe niedowłady, różnice w nasileniu odruchów itd. Nawet po stosunkowo lekkich urazach znaleźć można w płynie mózgowo-rdzeniowym krew. Późne objawy ogniskowe świadczą zawsze o stłuczeniu lub zranieniu mózgu. Nawet jeżeli rozpoznano wstrząs mózgu, a objawy nie cofają się szybko, lecz utrzymują się nadmiernie długo, należy myśleć o uszkodzeniu samej budowy tkanki mózgu. Dotyczy to także uporczywych bólów, głowy, nasilających się, tętniących, wzmagających się przy nagłych ruchach, po wysiłkach i zdenerwowaniu, tudzież zawrotów głowy, które pochodzą z uszkodzenia albo błędnika, albo dróg nerwu błędnikowego w pniu mózgowym. Doniosłość psychiatryczną posiadają szczególnie następujące zespoły, widywane w następstwie stłuczeń i zranień mózgu. USZKODZENIE PŁATÓW CZOŁOWYCH. Daje ono zmiany psychiczne dość znamienne, których znajomość przydaje się zwłaszcza w tych przypadkach, w których objawy neurologiczne są nikłe albo w ogóle nieuchwytne. Zespół czołowy zawiera następujące objawy: chorzy wykazują zaburzenia napędu psychoruchowego w postaci zaniku inicjatywy (“spontaniczności”), hipopatii, apatii, abulii z nastrojem tępym i mruliwym. Szczególnie znamienne są przypadki z euforią, krotochwilnością, skłonnością do odpowiedzi kpiarskich, błazeńskich i niedorzecznych oraz robienia płytkich kawałów. Te ostatnie objawy składają się na pojęcie “moria” i trudno je czasem różnicować z zespołem Gansera, puerylizmem, pseudodemencją z jednej strony i z kpiarsko-błaznowatym zachowaniem hebefreników z drugiej strony: chorzy nie biorą poważnie ani swojego stanu zdrowia, ani swojego położenia. Wykazują też zanik taktu i przyzwoitości, co pozostaje w związku z ogólnym obniżeniem uczuciowości wyższej. Zatracają się więc u tych chorych uczucia społeczne, patriotyczne, etyczne, estetyczne itd. Nastrój bywa chwiejny i waha się najczęściej między beztroskim dowcipkowaniem a rozdrażnieniem, popędliwością i niepohamowaniem. Jeżeli uda się badanie inteligencji, to stwierdzić można obniżenie zdolności myślenia abstrakcyjnego i przyczynowo- logicznego. [patrz też: , ból pleców, olejowanie włosów, masło shea ]