Posts Tagged ‘opieka medyczna’

PADACZKA POURAZOWA.

Tuesday, July 12th, 2016

Ustalenie czynności płatów czołowych u człowieka na podstawie eksperymentu klinicznego nie jest możliwe. Eksperymentu takiego dokonuje choroba, która oczywiście nie trzyma się granic anatomicznych. Uraz przypadkiem może uszkodzić raczej albo część sklepieniową, albo nadoczodołową. Guz wywołuje nawet przy najpowolniejszym wzroście zmiany ogólne mózgowia. Jest chyba tylko jedno cierpienie, które naśladuje celowy eksperyment, powodując upośledzenie czynności części sklepieniowej płatów czołowych. Jest to hyperostosis frontalis interna, zespół niezupełnie słusznie nazywany zespołem                                    Morgagniego – Morela- Stewarda. Opisał go Morgagai z początkiem XVIII w. u kobiety bardzo otyłej o wyglądzie męskim (virili aspektu et valde ebesa). Przypuszczano dlatego, że zgrubieniu blaszki wewnętrznej kości czołowej musi towarzyszyć otyłość i pewne zmiany                            neurologiczno-endokrynologiczne. Doświadczenie kliniczne nie potwierdziło tej łączności. Cierpienie to, co prawda, z niewytłumaczonych przyczyn występuje niemal wyłącznie u kobiet i to raczej po 40 r. ż. Osoby te nie muszą być jednak otyłe i mogą nie wykazywać objawów neurologicznych lub wewnątrzwydzielniczych. W piśmiennictwie nie zwraca się należytej uwagi na zaburzenia psychiczne, które w cierpieniu tym nie tylko górują, ale stanowią trzon obrazu klinicznego. Objawy narastają bardzo powoli. Chociaż więc cierpienie ścieśnia przestrzeń wewnątrzczaszkową, to dzieje się to tak stopniowo i w tak nieznacznym stopniu, że przeważnie nie widać objawów ogólnomózgowych, poza bólami głowy przeważnie okolicy czołowej, bólami stałymi, tępymi, osiągającymi z upływem czasu znaczne nasilenie. Stan psychiczny odpowiada obrazowi zespołu czołowego typu sklepieniowego (syndrona convexo-frontale), a więc stopniowo zanika napęd i samorzutność, wytwarza się stan     abuliczno-apatyczny ze stępieniem całego życia afektywnego, z nastrojem przeważnie dysforycznym bez cech charakteropatycznych. PADACZKA POURAZOWA. Bywa ona dość częstym następstwem uszkodzenia mózgu. Pierwszy napad drgawkowy, najczęściej typu jacksonowskiego, pojawia się zazwyczaj w ciągu 2 tyg. po urazie, czasem jednak znacznie później, nawet po wielu latach. Im dalej od urazu; tym mniejsze prawdopodobieństwo wystąpienia padaczki. Powstający w związku z pourazową padaczką zespól psychoorganiczny nie różni się niczym istotnym od takiego samego zespołu na tle padaczki samoistnej; jeżeli zaś jest różnica, to położyć ją trzeba na karb znacznie cięższych uszkodzeń tkanki mózgowej w wyniku urazu w porównaniu z uszkodzeniami stanowiącymi istotę nie dającego się bliżej określić procesu organicznego, który wyraża się kliniczne padaczką w każdym razie u pourazowców widuje się takie same cechy charakteropatyczne, jak u osobników z padaczką samoistną. [przypisy: , opieka medyczna, kostiumy kąpielowe jednoczęściowe, wózki dziecięce ]

Odma opłucna częściowa.

Tuesday, July 12th, 2016

Odma opłucna częściowa (Pneumothorax partialis). Od odmy opłucnej wybiórczej odróżnia się odmę opłucną częściową, zwaną także niecałkowitą. Przez to miano rozumie się taką odmę, w której są uciśnięte tylko zdrowe części płuca, a chore pozostają nieuciśnięte lub małp uciśnięte. Dzieje się to wtedy, kiedy znaczna część płuca – najczęściej górny płat – jest silnie przyrosła do ściany klatki piersiowej. Zatem, jest to stan odwrotny niż odma opłucna wybiórcza. W razie stwierdzenia trwale utrzymującej się odmy częściowej należy dopełnień zaniechać i przejść do leczenia gruźlicy innymi metodami.
Odma opłucna nienasycona (Pneumothorax insatiabilis). Mianem: “odma opłucna nienasycona” (Burnand) nazywa się taką odmę, która, pomimo zupełnie prawidłowego wykonania, szybko znika, nawet gdy do jamy opłucnej wprowadza się dużo powietrza dobrze odprężającego płuco. Zatem nie należą tutaj przypadki, w których powietrze mylnie wprowadza się do jamy brzusznej pod przeponę, do oskrzela lub do przestrzeni między opłucną ścienną a ścianą klatki piersiowej, kiedy powstaje tzw. odma podopłucna (emphysema subpleurale). Odma nienasycona zdarza się rzadko. W Uzdrowisku m. st. Warszawy dla chorób płucnych w Otwocku na materiale liczącym przeszło 2.000 osób spostrzegano (Halina Popławska) odmę nienasyconą tylko 25 razy, czyli w 1,25% przypadków. Odróżnia się odmę nienasyconą wczesną (pneumothorax insatiabilis praecox) i późną (pneumothorax insatiabilis tardus). Do postaci wczesnej zalicza się odmę nienasyconą powstającą podczas, wytwarzania odmy leczniczej oraz w początkowym okresie jej istnienia, do postaci późnej – przypadki powstające dopiero w późniejszych okresach leczenia odmą. W obu postaciach powietrze, wprowadzone do jamy opłucnej znika szybko, natychmiast lub w kilka dni po zabiegu. [więcej w: , opieka medyczna, olejek arganowy, rozstanie ]