Posts Tagged ‘poradnia psychologiczna kielce’

POWIKLANIA PSYCHOZAMI CZYNNOSCIOWYMI Do najczestszych

Tuesday, July 12th, 2016

POWIKŁANIA PSYCHOZAMI CZYNNOŚCIOWYMI Do najczęstszych należą stany pomroczne. W przypadkach, gdy zaraz po ocknięciu się ze stanu nieprzytomności wystąpi zamroczenie, chory nie pa- mięta bardzo długiego okresu po wypadku. Może to naśladować niepamięć na- stępową. W przypadkach z ciężkim zamroczeniem podejrzewa się często stłu- czenie lub zranienie mózgu – me zawsze słusznie. Zauważono, że szczególną skłonność do zamroczeń pourazowych mają mózgi starcze i miażdżycowe. Stan pomroczny poznać po trudnościach w skupieniu uwagi, zaburzeniach zdolności zapamiętywania, a zwraązcza przypominania, utrudnieniu pojmowania i koja- rzenia, wielokierunkowej dezorientacji, również we własnej osobowości, przy zbornym zachowaniu i zbornych wypowiedziach. Nastrój jest przeważnie przy- gnębiony, płaczliwy i lękliwy z cechami rozdrażnienia i zgryźliwości. Rzadziej widuje się riastrój wzmożony i wesoły. Znane są też urojeniowe wytwory roz- dwojenia osobowości. Być może, że opisywane w piśmiennictwie konfabulacje należałoby raczej utożsamić z urojeniami wyplywającymi z rozszczeplennej oso- bowości. Chociaż w pourazowych- stanach zamroczenia zachowania bywa zborne, to jednak czasem dochodzi do podniecenia psychoruchowego z działaniami gwał- townymi i przestępczymi. Z innych nawarstwień psychotycznych po wstrząsie mózgu, określanych w piś- miennictwie czasem zbyt mało mówiącą nazwą psychoz komocyjnych, wymienić trzeba rzadziej występujące zespoły majaczeniowe. Alkoholizm. prze- wlekły, zmiany starcze i inne organiczne stany usposabiają do występowania ma- jaczeń. Omamy wzrokowe, a także dotykowe i słuchowe przenoszą chorego często w jego środowisko zawodowe, tak iż przeżywa on urojeniowo tego ro- dzaju sytuację. Treść omamów i: urojeń może być i inni. Niepokój psychoru- chowy może się czasem wzmagać aż do agresywności w stosunku do otoczenia, którego chory nie poznaje. Często występuje tu uciekanie z łóżka pod wpływem zwidywań. U alkoholików przewlekłych psychozy te nabierają wyglądu de- lirium tremens. Zaburzenia zdolności zapamiętywania są tu zwykle silnie pod- kreślone, a rozległa luka pamięciowa może się wypelnić bardzo sugestywnymi konfabulacjami, które czasem przybierają charakter ekspansywny. Występują też liczne złudzenia i omamy pamięciowe, a paramnezje te są w harmonii z uro- jeniowo zmienionym położeniem chorego. Przy badaniu u.derza u chorych zwol – nienie toku myślenia oraz niekiedy perseweracje. Majaczenia pourazowe utrzy- mują się czasem w ciągu wielu tygodni, chociaż w przebiegu takiej psychozy zaznacza się nierzadko wahanie w natężeniu objawów, szczególnie w stopniu zamącenia świadomości. Niepamięć bywa przeważnie zupełna, chociaż nie na- leżą do rzadkości mgliste wspomnienia jakby z przebytego marzenia sennego. Zarówno objawy zamroczeniowe, jak i majaczenia zwykle zaostrzają się w nocy. [patrz też: , poradnia psychologiczna kielce, rwa kulszowa, psycholog Kraków ]

Do lepszego poznania zespolu skroniowego

Tuesday, July 12th, 2016

Do lepszego poznania zespołu skroniowego przyczynili się Terzian i Dalie Ore (wg Landolta), którzy opisali w r. 1954 chorego pozbawionego po obu stro- nach na skutek zabiegu operacyjnego płatów skroniowych włącznie z hippo- campus i amygdala. Powstały w ten sposób zespół skroniowy (psycho- syndromu temporale) był bardzo podobny do zespołu Kluvera-Bucyego, Ten 19-1etni chory zdradzał nienasycony głód, tak że zja:dał wszystko co mu podsunięto i po naj obfitszym obiedzie nadal był głodny. Zwłaszcza na początku nie rozróżniał osób otoczenia, dopiero po dłuższym czasie nazwał swoich ro- dziców, nie uzewnętrzniając zresztą przy tym jakichkolwiek uczuć. Rożwijał zupełnie .niewybredną działalność płciową i to bez miary. Wykazywał dosz- czętne stępienie afektywne; zwracał się do personelu. stereotypowo z pytaniami dotyczącymi jedzenia i zwolnienia, przy czym nie interesował się otrzymanymi odpowiedziami, przejawiał niezwykle ciężkie zaburzenia pamięci: zdolność za- pamiętywania, przypominania i przechowywania była u niego niemal dosz- czętnie zniesiona, żył w izolacji czasowej, bez -przeszłości i bez przyszłości.. Był zupełnie zdezorientowany w przestrzeni. Odznaczał się pedantyzmem i przesadnym. poczuciem własności. Z punktu widzenia patofizjologicznego autorzy stwierdzają, że chory ten stracił dosz- czetnie. nabyte dotąd odruchy warunkowe i zatracił zdolność ich tworzenia. Jeżeli porównamy opisany zespól Ierziana-Dalle Óre z opisanym wyżej zespó- łem Kliivera-Bucyego, to uderza ich daleko idąca analogia. I Na podstawie większej liczby obserwowanych chorych Landolt w następu- jący sposób charakteryzuje symptomatologię zespołu skroniowego: 1) przewlekła niepewność z bardzo nikłą zdolnością decyzji i ulegania wpły- wom, co może wyglądać na nieufność, lecz jest raczej niedomogą kontaktu; 2) ustawiczne niezaspokojone szukanie nie wiadomo czego; 3) niezdolność spożytkowywania doświadczeń w znaczeniu wcielenia ich w osobowość; 4) podejmowanie działań podyktowanych chwilą, bez liczenia się z intere- sem własnym i otoczenia; 5) pojęcia konkretne i abstrakcyjne są zachowane, lecz nie robi się z nich życiowego użytku; to samo dotyczy inteligencji; chory w rozmowie wykazuje ożywienie, lecz treść pozostaje nieosobista, przy lekkiej niedomodze poczucia dystansu; 6) skargi hipochondryczne jakby nie były uczuciowo przeżywane, nawet za- machy samobójcze (szczególnie częste w padaczce skroniowej) robią wrażenie przypadkowych, jakby wynikały z wewnętrznej obojętności; to samo dotyczy stanów depresyjnych, które robią wrażenie jakby nieszczerych, wyzutych z oso- bistego przeżywania; 7) nastrój chorego na oko zdaje się być chwiejny, przy bliższym zetknięciu z chorym jego nastrój jakby był żaden i jest trudny do określenia; 8) chory sprawia wrażenie duchowej ślepoty: wszystko w nim zdaje się być pozbawione motywacji, bezkształtne, niestałe. płynne, powierzchowne, nieobli- czalne; chociaż pojmowanie, czyimości pamięciowe i myślowe są zachowane, to jednak chory jakby był niezdolny swoje przeżycia i doświadczenia spajać z osobowością i swoje myśli i działania z własnej osobowości kształtować; stąd wrażenie szczególnej obojętności, która przy jednorazowym, badaniu może ujść uwagi psychiatry, a dopiero przy dłuższej obserwacji i na podstawie szczegó- łowego opisu inteligentnego otoczenia ujawnia pełnię katastrofalnego zuboże- nia osobowości. [więcej w: , poradnia psychologiczna kielce, ubranka dla niemowląt, rehabiliacja ]