Posts Tagged ‘poradnia psychologiczna kielce’

POWIKŁANIA PSYCHOZAMI CZYNNOŚCIOWYMI.

Tuesday, July 12th, 2016

POWIKŁANIA PSYCHOZAMI CZYNNOŚCIOWYMI. Do najczęstszych należą stany pomroczne. W przypadkach, gdy zaraz po ocknięciu się ze stanu nieprzytomności wystąpi zamroczenie, chory nie pamięta bardzo długiego okresu po wypadku. Może to naśladować niepamięć następową. W przypadkach z ciężkim zamroczeniem podejrzewa się często stłuczenie lub zranienie mózgu – nie zawsze słusznie. Zauważono, że szczególną skłonność do zamroczeń pourazowych mają mózgi starcze i miażdżycowe. Stan pomroczny poznać po trudnościach w skupieniu uwagi, zaburzeniach zdolności zapamiętywania, a zwłaszcza przypominania, utrudnieniu pojmowania i kojarzenia, wielokierunkowej dezorientacji, również we własnej osobowości, przy zbornym zachowaniu i zbornych wypowiedziach. Nastrój jest przeważnie przygnębiony, płaczliwy i lękliwy z cechami rozdrażnienia i zgryźliwości. Rzadziej widuje się nastrój wzmożony i wesoły. Znane są też urojeniowe wytwory rozdwojenia osobowości. Być może, że opisywane w piśmiennictwie konfabulacje należałoby raczej utożsamić z urojeniami wypływającymi z rozszczepiennej osobowości. Chociaż w pourazowych stanach zamroczenia zachowania bywa zborne, to jednak czasem dochodzi do podniecenia psychoruchowego z działaniami gwałtownymi i przestępczymi. Z innych nawarstwień psychotycznych po wstrząsie mózgu, określanych w piśmiennictwie czasem zbyt mało mówiącą nazwą psychoz komocyjnych, wymienić trzeba rzadziej występujące zespoły majaczeniowe. Alkoholizm przewlekły, zmiany starcze i inne organiczne stany usposabiają do występowania majaczeń. Omamy wzrokowe, a także dotykowe i słuchowe przenoszą chorego często w jego środowisko zawodowe, tak iż przeżywa on urojeniowo tego rodzaju sytuację. Treść omamów i urojeń może być i inna. Niepokój psychoruchowy może się czasem wzmagać aż do agresywności w stosunku do otoczenia, którego chory nie poznaje. Często występuje tu uciekanie z łóżka pod wpływem zwidywań. U alkoholików przewlekłych psychozy te nabierają wyglądu delirium tremens. Zaburzenia zdolności zapamiętywania są tu zwykle silnie podkreślone, a rozległa luka pamięciowa może się wypełnić bardzo sugestywnymi konfabulacjami, które czasem przybierają charakter ekspansywny. Występują też liczne złudzenia i omamy pamięciowe, a paramnezje te są w harmonii z urojeniowo zmienionym położeniem chorego. Przy badaniu uderza u chorych zwolnienie toku myślenia oraz niekiedy perseweracje. Majaczenia pourazowe utrzymują się czasem w ciągu wielu tygodni, chociaż w przebiegu takiej psychozy zaznacza się nierzadko wahanie w natężeniu objawów, szczególnie w stopniu zamącenia świadomości. Niepamięć bywa przeważnie zupełna, chociaż nie należą do rzadkości mgliste wspomnienia jakby z przebytego marzenia sennego. Zarówno objawy zamroczeniowe, jak i majaczenia zwykle zaostrzają się w nocy. [patrz też: , poradnia psychologiczna kielce, rwa kulszowa, psycholog Kraków ]

Zespół skroniowy.

Tuesday, July 12th, 2016

Do lepszego poznania zespołu skroniowego przyczynili się Terzian i Dalie Ore (wg Landolta), którzy opisali w r. 1954 chorego pozbawionego po obu stronach na skutek zabiegu operacyjnego płatów skroniowych włącznie z hippocampus i amygdala. Powstały w ten sposób zespół skroniowy (psychosyndromu temporale) był bardzo podobny do zespołu Kluvera Bucyego, Ten 19-1etni chory zdradzał nienasycony głód, tak że zjadał wszystko co mu podsunięto i po najobfitszym obiedzie nadal był głodny. Zwłaszcza na początku nie rozróżniał osób otoczenia, dopiero po dłuższym czasie nazwał swoich rodziców, nie uzewnętrzniając zresztą przy tym jakichkolwiek uczuć. Rozwijał zupełnie niewybredną działalność płciową i to bez miary. Wykazywał doszczętne stępienie afektywne; zwracał się do personelu stereotypowo z pytaniami dotyczącymi jedzenia i zwolnienia, przy czym nie interesował się otrzymanymi odpowiedziami, przejawiał niezwykle ciężkie zaburzenia pamięci: zdolność zapamiętywania, przypominania i przechowywania była u niego niemal doszczętnie zniesiona, żył w izolacji czasowej, bez przeszłości i bez przyszłości. Był zupełnie zdezorientowany w przestrzeni. Odznaczał się pedantyzmem i przesadnym poczuciem własności. Z punktu widzenia patofizjologicznego autorzy stwierdzają, że chory ten stracił doszczętnie nabyte dotąd odruchy warunkowe i zatracił zdolność ich tworzenia. Jeżeli porównamy opisany zespól Ierziana-Dalle Óre z opisanym wyżej zespołem Kliivera-Bucyego, to uderza ich daleko idąca analogia. I. Na podstawie większej liczby obserwowanych chorych Landolt w następujący sposób charakteryzuje symptomatologię zespołu skroniowego: 1) przewlekła niepewność z bardzo nikłą zdolnością decyzji i ulegania wpływom, co może wyglądać na nieufność, lecz jest raczej niedomogą kontaktu; 2) ustawiczne niezaspokojone szukanie nie wiadomo czego; 3) niezdolność spożytkowywania doświadczeń w znaczeniu wcielenia ich w osobowość; 4) podejmowanie działań podyktowanych chwilą, bez liczenia się z interesem własnym i otoczenia; 5) pojęcia konkretne i abstrakcyjne są zachowane, lecz nie robi się z nich życiowego użytku; to samo dotyczy inteligencji; chory w rozmowie wykazuje ożywienie, lecz treść pozostaje nieosobista, przy lekkiej niedomodze poczucia dystansu; 6) skargi hipochondryczne jakby nie były uczuciowo przeżywane, nawet zamachy samobójcze (szczególnie częste w padaczce skroniowej) robią wrażenie przypadkowych, jakby wynikały z wewnętrznej obojętności; to samo dotyczy stanów depresyjnych, które robią wrażenie jakby nieszczerych, wyzutych z osobistego przeżywania; 7) nastrój chorego na oko zdaje się być chwiejny, przy bliższym zetknięciu z chorym jego nastrój jakby był żaden i jest trudny do określenia; 8) chory sprawia wrażenie duchowej ślepoty: wszystko w nim zdaje się być pozbawione motywacji, bezkształtne, niestałe, płynne, powierzchowne, nieobliczalne; chociaż pojmowanie, czynności pamięciowe i myślowe są zachowane, to jednak chory jakby był niezdolny swoje przeżycia i doświadczenia spajać z osobowością i swoje myśli i działania z własnej osobowości kształtować; stąd wrażenie szczególnej obojętności, która przy jednorazowym, badaniu może ujść uwagi psychiatry, a dopiero przy dłuższej obserwacji i na podstawie szczegółowego opisu inteligentnego otoczenia ujawnia pełnię katastrofalnego zubożenia osobowości. [więcej w: , poradnia psychologiczna kielce, ubranka dla niemowląt, rehabiliacja ]