Posts Tagged ‘rehabilitacja dzieci z autyzmem’

OTĘPIENIE POURAZOWE (DEMENTIA TRAUMATICA).

Tuesday, July 12th, 2016

OTĘPIENIE POURAZOWE (DEMENTIA TRAUMATICA). Może to być następstwem wszelkich urazów mózgu włącznie ze szczególnymi zespołami, zestawionymi powyżej. W psychiatrii radzieckiej uważa się otępienie pourazowe za jeden z wariantów encefalopatii pourazowej, występującej przy szczególnie ciężkich i rozległych uszkodzeniach kory mózgowej. Otępienie to nie ma cech postępujących, raczej rzadko widuje się narastanie degradacji społecznej chorego. W rozpoznaniu różnicowym rozstrzygające znaczenie ma obecność zmian ogniskowych, stanowiących wyraz doznanych w czasie urazu stłuczeń czy zranień. Duże znaczenie mają tu również drobne, rozsiane uszkodzenia korowe. Niemal z zasady stwierdzamy w otępieniu pourazowym znaczne zaniki tkanki mózgowej, które stwierdzić można za życia na pneumoencefalogramie jako rozszerzenie układu komorowego z wodogłowiem wewnętrznym oraz przestrzeni podpajęczynówkowych. Otępienie nie jest właściwie trafnym określeniem, gdyż jest to w obrazie klinicznym tylko najbardziej rzucający się w oczy składnik zespołu organicznego. Czyste otępienie jest zresztą zjawiskiem raczej rzadkim. Najczęściej obok otępienia stwierdza się cechy charakteropatyczne. Ponadto otępienie można odnaleźć na dnie każdego z opisanych powyżej zespołów urazowych. CHARAKTEROPATIE POURAZOWE. Pod nazwą tą zbieramy różne trwałe zaburzenia organiczne, które wyrażają się przede wszystkim zmianami charakterologicznymi; chociaż oczywiście w obrazach klinicznych nie brak mnogich objawów neurologicznych czy psychiatrycznych, stanowiących uchwytne następstwa przebytego urazu mózgu. Zmiany te były opisane w piśmiennictwie pod rozmaitymi mianami, mniej lub więcej szczęśliwymi. Nazwa “Psychopatia urazowa” jest o tyle błędna, że przez psychopatię umówiliśmy się rozumieć pewne wrodzone właściwości charakterologiczne, stanowiące wprawdzie odchylenia od przeciętności, lecz leżące mimo wszystko jeszcze w granicach stanu prawidłowego 0 tyle, “że nie da się tu dowieść tła organicznego. W błąd wprowadzają również takie miana jak “nerwica urazowa” lub “neurastenia urazowa”, gdyż musiałoby tu chodzić o zespoły zasadniczo, czynnościowe i odwracalne, podczas gdy charakteropatie polegają na nieodwracalnych zmianach organicznych. [podobne: rehabilitacja dzieci, rehabilitacja dzieci z autyzmem, rehabilitacja kregoslupa ]

Określenie “neurastenia komocyjna” .

Tuesday, July 12th, 2016

Określenie “neurastenia komocyjna” jest dwuznacznikiem, gdyż oznacza albo czynnościowy zespół neurasteniczny, którego punktem wyjścia był wstrząs mózgu, albo trwałą zmianę charakterologiczną natury organicznej, w której obrazie klinicznym skłonność do stanów nerwicowych w rodzaju neurastenii zazwyczaj wybija się na czołowe miejsce. Nazwa encephalosis byłaby niezła gdyby nie to, że rozumie się przez nią w piśmiennictwie wszystkie organiczne następstwa somatyczno-psychiczne urazów i spraw natury niezapalnej, ponadto w nazwie tej nie jest podkreślona przewaga psychicznych zaburzeń. Ten ostatni zarzut można zrobić i nazwom “urazowa astenia mózgowa”; czyli cerebrastenia, tudzież nazwie “urazowa encefalopatia”, rozpowszechnionym w piśmiennictwie radzieckim. Nazwa “cerebrastenia” jest ponadto filologicznie niezręczna, gdyż łączy w jednym wyrazie źródłosłowy łaciński z greckim. Znaczenie lekarskie, społeczne i sądowo- psychiatryczne charakteropatii pourazowych jest ogromne. Rozpoznanie różnicowe w stosunku do psychopatii nastręcza niekiedy dużo trudności ze względu na podobieństwo fenomenologiczne. Z tych też względów omówimy szczegółowo charakteropatie łącznie z psychopatiami.
PRĄD ELEKTRYCZNY JAKO CZYNNIK ETIOLOGICZNY. Może tu chodzić w pierwszym rzędzie o porażenie piorunem, prądem z sieci. Następstwa takiego wypadku mają to samo znaczenie co urazy mechaniczne. Jeżeli nie dojdzie do śmierci na miejscu, to stan dotkniętego wypadkiem nie różni się od stanu po wstrząsie mózgu. Powrotowi do świadomości towarzyszy z zasady stan zamroczenia, który często przebiega z niepokojem psychoruchowym i lękiem. Po kilku godzinach lub w ciężkich przypadkach – dniach, ten stan mija, pozostawiając typową niepamięć nie tylko z okresu nieprzytomności, ale i z okresu zamroczenia, a przeważnie i mniej lub więcej rozległą niepamięć wsteczną. Po przejaśnieniu świadomości w ciągu paru tygodni trwają jeszcze bóle i zawroty głowy oraz mnóstwo zaburzeń wegetatywnych, obniżających zdolność do pracy chorego. Przeważnie następuje potem wyzdrowienie. Czasem jednak pozostają trwalsze następstwa wypadku o cechach charakteropatii. [podobne: rehabilitacja dzieci, rehabilitacja dzieci z autyzmem, rehabilitacja kregoslupa ]