Posts Tagged ‘rehabilitacja we Wrocławiu’

POWIKŁANIA PSYCHOZAMI CZYNNOŚCIOWYMI.

Tuesday, July 12th, 2016

POWIKŁANIA PSYCHOZAMI CZYNNOŚCIOWYMI. Do najczęstszych należą stany pomroczne. W przypadkach, gdy zaraz po ocknięciu się ze stanu nieprzytomności wystąpi zamroczenie, chory nie pamięta bardzo długiego okresu po wypadku. Może to naśladować niepamięć następową. W przypadkach z ciężkim zamroczeniem podejrzewa się często stłuczenie lub zranienie mózgu – nie zawsze słusznie. Zauważono, że szczególną skłonność do zamroczeń pourazowych mają mózgi starcze i miażdżycowe. Stan pomroczny poznać po trudnościach w skupieniu uwagi, zaburzeniach zdolności zapamiętywania, a zwłaszcza przypominania, utrudnieniu pojmowania i kojarzenia, wielokierunkowej dezorientacji, również we własnej osobowości, przy zbornym zachowaniu i zbornych wypowiedziach. Nastrój jest przeważnie przygnębiony, płaczliwy i lękliwy z cechami rozdrażnienia i zgryźliwości. Rzadziej widuje się nastrój wzmożony i wesoły. Znane są też urojeniowe wytwory rozdwojenia osobowości. Być może, że opisywane w piśmiennictwie konfabulacje należałoby raczej utożsamić z urojeniami wypływającymi z rozszczepiennej osobowości. Chociaż w pourazowych stanach zamroczenia zachowania bywa zborne, to jednak czasem dochodzi do podniecenia psychoruchowego z działaniami gwałtownymi i przestępczymi. Z innych nawarstwień psychotycznych po wstrząsie mózgu, określanych w piśmiennictwie czasem zbyt mało mówiącą nazwą psychoz komocyjnych, wymienić trzeba rzadziej występujące zespoły majaczeniowe. Alkoholizm przewlekły, zmiany starcze i inne organiczne stany usposabiają do występowania majaczeń. Omamy wzrokowe, a także dotykowe i słuchowe przenoszą chorego często w jego środowisko zawodowe, tak iż przeżywa on urojeniowo tego rodzaju sytuację. Treść omamów i urojeń może być i inna. Niepokój psychoruchowy może się czasem wzmagać aż do agresywności w stosunku do otoczenia, którego chory nie poznaje. Często występuje tu uciekanie z łóżka pod wpływem zwidywań. U alkoholików przewlekłych psychozy te nabierają wyglądu delirium tremens. Zaburzenia zdolności zapamiętywania są tu zwykle silnie podkreślone, a rozległa luka pamięciowa może się wypełnić bardzo sugestywnymi konfabulacjami, które czasem przybierają charakter ekspansywny. Występują też liczne złudzenia i omamy pamięciowe, a paramnezje te są w harmonii z urojeniowo zmienionym położeniem chorego. Przy badaniu uderza u chorych zwolnienie toku myślenia oraz niekiedy perseweracje. Majaczenia pourazowe utrzymują się czasem w ciągu wielu tygodni, chociaż w przebiegu takiej psychozy zaznacza się nierzadko wahanie w natężeniu objawów, szczególnie w stopniu zamącenia świadomości. Niepamięć bywa przeważnie zupełna, chociaż nie należą do rzadkości mgliste wspomnienia jakby z przebytego marzenia sennego. Zarówno objawy zamroczeniowe, jak i majaczenia zwykle zaostrzają się w nocy. [patrz też: rehabilitacja uraz mózgu, rehabilitacja we Wrocławiu, zabiegi rehabilitacyjne ]

OTĘPIENIE STARCZE (DEMENTIA SENILIS).

Tuesday, July 12th, 2016

OTĘPIENIE STARCZE (DEMENTIA SENILIS). Etiologia. Preformiści kładą zwykle przesadny nacisk na rolę dziedziczności w powstawaniu otępienia starczego. Wprawdzie w rzeczy samej dziedziczność nie jest tu bez znaczenia, mianowicie w sensie większej lub mniejszej żywotności tkanek w pewnych rodzinach, to jednak znacznie większą rolę odgrywają inne czynniki, które bezpośrednio lub pośrednio zmniejszają wartość tkanki mózgowej. Anatomia patologiczna, patogeneza i patofizjologia. Zmiany chorobowe zaczynają się zazwyczaj po 60 r. ż. Jeżeli choroba zaczyna się wcześniej, mówimy o otępieniu przedstarczym (dementia praesenilis). Mózg wykazuje swoiste cechy histopatologiczne, spośród których tzw. płytki starcze są tak znamienne, że bez nich zdaniem Opalskiego, nie można rozpoznać otępienia starczego. Poza tym zdarzają się opisane przez Alzheimera zmiany we włókienkach komórki nerwowej, które zbijają się w grube powrózki, tworząc niekiedy w wyrostku protoplazmatycznym pętelkę. Zarówno te zmiany, jak i srebrochłonne kule zdarzają się w otępieniu starczym rzadziej niż w chorobie Picka i Alzheimera. Również zanik nie osiąga tych samych rozmiarów, chociaż bywa większy niż w zwykłym mózgu starczym. Zanik dotyczy różnych składników tkankowych, ponadto spotyka się zwłóknienie drobnych naczyń oraz stłuszczenie komórek nerwowych. Ubytki komórek, zresztą niedużego stopnia, spotyka się we wszystkich warstwach kory. Zwykle najlepiej zachowane są druga i czwarta warstwa korowa. Płytki starcze znajdują się w istocie szarej kory oraz w pewnych częściach pnia mózgowego, nierzadko w podwzgórzu. Chociaż zanik stwierdza się we wszystkich częściach mózgu, to jednak (wg. Grtinthala) głównie zanikają tylne części mózgu, tj. kora ciemieniowa i potyliczna, co rzuca światło na obraz kliniczny, w którym występuje dużo objawów z tych właśnie okolic mózgu. Zawoje oczodołowe, w przeciwieństwie do choroby Picka, nie zanikają. Bywają też zmiany histopatologiczne w innych okolicach. Przypuszcza się, że wspomniane wyżej płytki starcze polegają na wypadaniu koloidów i że są wyrazem ich starzenia się. [hasła pokrewne: rehabilitacja uraz mózgu, rehabilitacja we Wrocławiu, zabiegi rehabilitacyjne ]