Posts Tagged ‘rozstanie’

CHOROBA PICKA Etiologi tego cierpienia

Tuesday, July 12th, 2016

CHOROBA PICKA Etiologi tego cierpienia nie jest jasna. Dziedziczność zdaje się odgrywać tutaj pewną rolę. Patogeneza i anatomia patogeniczna. Początek tego stosunkowo rzadkiego cierpienia przypada na okres przedstarczy, między 45 a 60 r. Ż., dlatego niektórzy zaliczają te przypadki do otępienia przedstarczego (dementia praesenilis). Zachodzą jednak ważne różnice. Nie zanika tu bowiem, jalyw .otępieniu starczym, cała kora mózgowa, lecz jej poszczególne części. Wskutek zaniku komórek mózgo- wych zawoje mózgowe cieńczeją czasem do szerokości 3 mm, a rowki pogłębiają się. Przeważnie zanikowi ulegają rozmaite warstwy kory, chociaż czasem przewa- żają zaniki górnych jej części. Są dwie postacie choroby Picka: jedna, w której na pierwszym planie są zaniki, płatów czołowych, przy czym okolica zawojów środkowych jest stosunkowo mało zmieniona, i druga postać, w której górują zaniki płatów skroniowych, przy czym naj mniejsze zmiany stwierdza się w zawoju górnym i czołowym dolnym. Pierwsza z wymienionych postaci ma największe znaczenie w psychiatrii. Inne części kory dotknięte bywają również zanikiem, chociaż w mniejszym stopniu. Także istota biała ulega zanikowi. Zanikłe części kory odgraniczają się ostro od reszty. Jak z powyższego widać, najbardziej cierpi wskutek zaniku kora filogenetycznie naj- inl:odsza, stąd w obrazie klinicznym na pierwszy plan wysuwają się zaburzenia naj- bardziej człowieczych czynności psychicznych. Miejsce zanikłych części zajmuje płyn mózgowo-rdzeniowy (hydrocephalus e vacuo), co stwierdzić można za życia pneu- mo encefalografią. Najczęściej spotykanymi histopatologicznymi składnikami (Opal- ski) są balonowate komórki nerwowe, kule srebro chłonne i zmiany alzheimerowskie we włókienkach nerwowych. Rzadko spotyka się płytki starcze. Jak w otępieniu starczym, tak i tutaj stwierdza się często w okresie prepsychotycznym niedorozwój umysłowy, psychopatię, alkoholizm i inne sprawy, pomniejszające wartość tkanki mózgowej. [patrz też: , rozstanie, odzież dla dzieci, powiększanie piersi ]

Odma oplucna czesciowa (Pneumothorax partialis)

Tuesday, July 12th, 2016

Odma opłucna częściowa (Pneumothorax partialis) Od odmy opłucnej wybiórczej odróżnia się odmę opłucną częściową, zwaną także niecałkowitą. Przez to miano rozumie się taką odmę, w której są uciśnięte tylko zdrowe części płuca, a chore pozo- stają nieuciśnięte lub małp uciśnięte. Dzieje się to wtedy, kiedy znaczna część płuca – najczęściej górny płat – jest silnie przyrosła do ściany klatki piersiowej. Zatem, jest to stan odwrotny niż odma opłucna wy- biórcza. W razie stwierdzenia trwale utrzymującej się odmy częściowej należy dopełnień zaniechać li przejść do leczenia gruźlicy innymi meto- dami.
Odma opłucna nienasycona (Pneumothorax insatiabilis) Mianem: “odma opłucna nienasycona” (Burnand) nazywa się taką odmę, która, pomimo zupełnie prawidłowego wykonania, szybko znika, nawet gdy do jamy opłucnej .wprowadza się dużo powietrza dobrze od- prężającego płuco. Zatem nie należą tutaj przypadki, w których po- wietrze mylnie wprowadza się do jamy brzusznej pod przeponę, do oskrzela lub do przestrzeni między opłucną ścienną a ścianą klatki pier- siowej, kiedy powstaje tzw. odma podopłucna (emphysema subpleurale). Odma nienasycona zdarza się rzadko. W Uzdrowisku m. st. Warszawy dla chorób płucnych w Otwocku na materiale .Iiczącym przeszło 2.000 osób spostrzegano (HaLina Poplawska) odmę nienasyconą tylko 25 razy, czyli w 1,25% przypadków, Odróżnia się odmę nienasyconą wczesną (pneumothorax insatia- bilis praecox) i późną (pneumothorax insatiabilis tardus). Do postaci wczesnej zalicza się odmę nienasyconą powstającą podczas, wytwarzania odmy leczniczej oraz w początkowym okresie jej istnienia, do postaci późnej – przypadki powstające dopiero w późniejszych okresach le- czenia odmą. W obu postaciach powietrze, wprowadzone do jamy opłucnej znika szybko, natychmiast lub w kilka dni po zabiegu. [więcej w: , opieka medyczna, olejek arganowy, rozstanie ]