Posts Tagged ‘Zdrowa żywność’

Geneza nerwic u psów.

Tuesday, July 12th, 2016

Stopień rozhamowania i długość okresu jego występowania zdają się zależeć przede wszystkim od rozległości zabiegu. Istnieje znaczna różnica między zachowaniem się u psów, u których usunięto wyłącznie biegun czołowy i u tych, u których uszkodzono również przednią część gyrus sigmoideus anterior. U pierwszych zachowanie mało odbiega od normy i jedynym niemal następstwem jest rozhamowanie odruchów hamulcowych. Drugie natomiast psy stają się bardziej gwałtowne i nieopanowane niż były przed operacją, ich pobudliwość pokarmowa wydaje się zwiększona. występuje u nich opisywany w piśmiennictwie “objaw nieustannego krążenia” oraz bardzo silnie zaznaczają się stereotypie ruchowe. U tych właśnie psów pierwsza faza rozhamowania (bezustanne wykonywanie wyuczonego ruchu, mające wszystkie cechy bezwładu procesu pobudzenia) występuje bardzo wyraźnie i trwa całe tygodnie, a nawet miesiące. Podobnie i następne fazy rozhamowania trwają dłużej niż u zwierząt, u których usunięto tylko biegun czołowy. Powrót do normy zaburzonej czynności hamulcowej zależy od dodatkowego treningu. Zasługuje na uwagę fakt, że pies, u którego przed operacją wytworzono z łatwością alternację, tj. wykonywanie i niewykonywanie na przemian na ten sam bodziec wyuczonego ruchu, zdolność tę po operacji utracił raz na zawsze. Kontrolne usuwanie innych części kory mózgowej, np. środkowych części okolic ciemieniowych, nie prowadziło nigdy do wyżej opisanych zaburzeń i nawet najtrudniejsze zadania hamulcowe psy rozwiązały bez trudności. Tak samo trwałe zniweczenie alternacji dotyczyło ślinowych odruchów warunkowych, tak jakby dobrze utrwalony rytm naprzemiennego pobudzania i hamowania nigdy u psa nie został wytworzony. I tutaj po operacji ciemieniowej nie obserwowano żadnej z tych zmian. W pracowni Konorskiego dokonano przy tym spostrzeżeń, rzucających światło na genezę nerwic. Te same zadania, które stawiano zwierzęciu przed operacją, nie wywoływały najmniejszych nawet zaburzeń czynnościowych, po operacji, szczególniej w okolicy czoła, stawały się wyraźnie nerwicotwórczymi. Gdy po operacji stosowano zbyt często bodźce hamulcowe wymagające trudnych różnicowań; psy zaczynały wykazywać typowe objawy nerwicowe: niepokój, odwracanie się od karmika, opór przy stawianiu ich na stojaku itd. Wycofanie bodźców hamulcowych przynosiło natychmiastową poprawę. Skłonność do nerwic była bez porównania silniej zaznaczona po operacjach czołowych niż po ciemieniowych. Przypuszczalnie stoi to w związku z niedomogą hamowania, utrudniającą wszystkie zadania, w których hamowanie wchodzi w grę . W badaniach takich trzeba dobrze różnicować między pierwotnymi skutkami dokonanego zabiegu a wtórnymi objawami nerwicowymi, aby nie poczynić fałszywych wniosków co do znaczenia danej okolicy korowej. [przypisy: , olejki do włosów, Bielizna nocna damska, Zdrowa żywność ]

Wstrząsy mózgu.

Tuesday, July 12th, 2016

Praktycznie znacznie lepszy jest podział na przypadki z przewagą cech otępiennych i z przewagą cech charakteropatycznych. Z badań anatomopatologicznych wiadomo, że zmiany charakteropatyczne zależą od organicznego uszkodzenia płatów czołowych. Za życia fakt ten można stwierdzić za pomocą pneumoencefalografii. Rozpoznanie i różnicowanie. Tuż po stłuczeniu lub zranieniu mózgu mogą w obrazie klinicznym górować objawy wstrząsu mózgu, które zazwyczaj szynko się cofają. Nierzadko jednak po stłuczeniu mózgu nie dochodzi do utraty przytomności, co najwyżej ma miejsce stan senności, przy czym zraniony może zupełnie dobrze rejestrować pamięciowo swoje przeżycia. Długotrwale, wiele dni lub nawet tygodni trwające zaburzenia świadomości, choćby tylko w rodzaju senności, wskazują zawsze na grube uszkodzenie tkanki mózgowej. Natomiast wbrew spotykanym twierdzeniom podkreślić trzeba, że obecność lub ciężki przebieg psychozy wikłającej podstawową sprawę urazową nie pozwala żadną miarą na jakiekolwiek wnioski co do natury lub ciężkości doznanego uszkodzenia mózgu. Bezwzględną wartość rozpoznawczą posiadają objawy neurologiczne ogniskowe, a także zespół psychoorganiczny włącznie z objawami charakteropatycznymi. Do objawów tych w praktyce mogą doprowadzić również często powtarzane wstrząsy mózgu, jak to się widuje u zawodowych pięściarzy. Spotykano to także po nadużywaniu wstrząsów elektrycznych. Rokowanie po jednorazowym wstrząsie mózgu uważa się za pomyślne. Zależy ono jednak od zachowania pewnych ostrożności leczniczo-zapobiegawczych ze względu na groźbę powikłań nerwicowych typu roszczeniowego. Zapobieganie i leczenie mają nawet w pozornie najbłahszych przypadkach wielką wagę. Każdy wstrząs mózgu wymaga absolutnego spokoju, który może być zapewniony tylko przez pozostanie w łóżku. Opuścić łóżko wolno dopiero wtedy, gdy wszelkie niebezpieczeństwo powikłań ustąpi. Zbyt wczesne obciążenie pracą jest szkodliwe. Z drugiej strony jednak straszenie chorego trwałymi skutkami doznanego urazu mózgu prowadzić może jatrogennie do hipochondrii lub nerwicy roszczeniowej. Ogromne znaczenie ma psychoterapia. [więcej w: , dieta i odchudzanie, magnez i witamina b6, Zdrowa żywność ]