topien rozhamowania i dlugosc okresu

topień rozhamowania i długość okresu jego występowania zdają się zależeć przede wszystkim od rozległości zabiegu. Istnieje. znaczna różnica między zachowaniem się u psów, u których usunięto wyłącznie biegun czołowy i u tych, u których uszkodzono również przednią część gyrus sigmoideus anterior. U pierwszych zachowanie mało odbiega od normy i jedynym niemal następstwem jest rozhamowanie odruchów hamulcowych. Drugie natomiast psy stają się bardziej gwałtowne i nieopanowane niż były przed operacją, ich pobudliwość pokarmowa wydaje się zwiększona. występuje u nich opisywany w piśmiennictwie “objaw nie- ustannego krążenia” oraz bardzo silnie zaznaczają się stereotypie ruchowe. U tych właśnie psów pierwsza faza rozhamowania (bezustanne wykonywanie wyuczonego ruchu, mające wszystkie cechy bezwładu procesu pobudzenia) występuje bardzo wyraźnie i trwa całe tygodnie, a nawet miesiące. Podobnie i następne fazy rozha- mowania trwają dłużej niż u zwierząt, u których usunięto tylko biegun. czołowy. Powrót do normy zaburzonej czynności hamulcowej zależy od dodatkowego treningu. Zasługuje na uwagę fakt, że pies, u którego przed operacją wytworzono z łatwością alternację, tj. wykonywanie i niewykonywanie na przemian na ten sam bodziec wyuczonego ruchu, zdolność tę po operacji utracił raz na zawsze. Kontrolne usu- wanie innych części kory mózgowej, np. środkowych części okolic ciemieniowych, nie prowadziło nigdy do wyżej opisanych zaburzeń i nawet najtrudniejsze zadania hamulcowe psy rozwiązały bez trudności. Tak samo trwałe zniweczenie alternacji dotyczyło ślinowych odruchów warunkowych, tak jakby dobrze utrwalony rytm naprzemiennego pobudzania i hamowania nigdy u psa nie został wytworzony. I tutaj po operacji ciemieniowej nie obserwowano żadnej z tych zmian. W pracowni Ko- norskiego dokonano przy tym spostrzeżeń, rzucających światło na genezę nerwic. Te same zadania, które stawiano zwierzęciu przed operacją, nie wywoływały naj- mniejszych nawet zaburzeń czynnościowych, po operacji, szczególniej w okolicy czoła, stawały się wyraźnie nerwicotwórczymi. Gdy po operacji stosowano zbyt często bodźce hamulcowe wymagające trudnych różnicowań; psy zaczynały wykazy- wać typowe objawy nerwicowe: niepokój,” odwracanie się od karmika, opór przy stawianiu ich na stojaku itd. Wycofanie bodźców hamulcowych przynosiło natych- . miastową poprawę. Skłonność do nerwic była bez porównania silniej zaznaczona po operacjach. czołowych niż po ciemieniowych. Przypuszczalnie stoi to w związku z niedomogą hamowania, utrudniającą wszystkie zadania, w których hamowanie wchodzi w grę . W badaniach takich trzeba dobrze różnicować między pierwotnymi skutkami dokonanego zabiegu a wtórnymi objawami nerwicowymi, aby nie poczynić fałszywych wniosków co do znaczenia danej okolicy korowej. [przypisy: , olejki do włosów, Bielizna nocna damska, Zdrowa żywność ]

Tags: , ,

Comments are closed.