Bezkrytycyzm chorych.

Bezkrytycyzm chorych bywa znaczny. Ludzi tych nie można skłonić do poważnego zastanowienia się nad przyszłością, do wypowiedzenia się na temat planów życiowych. Chorzy spędzają czas bezczynnie, nie okazują żadnych zainteresowań, przeważnie prowadzą życie animalno-wegetatywne, zatracają więc najbardziej człowiecze cechy swej dawnej osobowości. Znamienne te zaburzenia osobowości, które odczuwa na własnej skórze najbliższa rodzina, rzucają się najbardziej w oczy tym, którzy chorego znali przed wypadkiem. Ludzie ci często określają dokonaną zmianę osobowości słowami: to nie jest ten sam człowiek. Zależnie od rozległości i częściowej odwracalności uszkodzenia płatów czołowych, zmiana osobowości może ulec z. biegiem czasu stopniowo pewnej poprawie. Badanie sprawności umysłowej jest utrudnione nie tylko przez niepoważne zachowanie chorego, ale i przez zbytnią przerzutność jego uwagi oraz przez zaburzenia pamięci. Te ostatnie dotyczą nie tylko zdolności zapamiętywania, ale i zdolności przypominania, o ile przy kapryśności chorego można sobie o tym wyrobić trafny sąd. Zanik inicjatywy dotyczy czasem mowy. Chory więc milczałby długo, gdyby go nie zagadnąć i tym różni się od chorego w nastroju maniakalnym, u którego jest wzmożona aktywność. W rozmowie uderza trudność skupienia uwagi i śledzenia wątku myślowego, przy czym znużenie występuje nadzwyczaj szybko. Przy dużym uszkodzeniu płatów czołowych, np. po ciężkich postrzałach, po zabiegach operacyjnych itd. zmiana osobowości pozostaje trwale pod postacią charakteropatii. Opisane zaburzenia osobowości mogą pojawić się i przy uszkodzeniu innych części mózgu, jednakże w jakiś czas po wypadku cofają się i wyrównują niemal doszczętnie psychiatrzy radzieccy (Gurewicz) zwrócili uwagę na objaw braku współruchów oczu, głowy i mimiki odpowiednich do treści wypowiedzi chorego. Takie same zaburzenia osobowości i następstwa charakteropatyczne widuje się po zabiegach psychochirurgicznych, np. leukotomii przedczołowej, polegającej na obustronnym przecięciu istoty białej między płatami czołowymi a resztą mózgu. Zabieg ten wykonywano przeważnie w ciężkich, beznadziejnych psychozach, przebiegających z nie dającymi się opanować, ustawicznymi stanami podniecenia psychoruchowego. Osiągano wprawdzie po leukotomii i innych analogicznych operacjach psychochirurgicznych uspokojenie chorego, jednakże kosztem osobowości chorego, która uległa głębokiemu uszkodzeniu, i to nieodwracalnie. Z tych przyczyn w krajach demokracji ludowej zabiegów tych zaniechano. Zresztą w tej chwili na całym świecie psychofarmakologia wypiera wszelkie tego rodzaju brutalne środki objawowe. [więcej w: rehabilitacja kręgosłupa, fitamina, przeszczep chondrocytów ]
[hasła pokrewne: stomatolog w kamienicy gryfino, zgrubienie opłucnej, odma płucna powikłania ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Powiązane tematy z artykułem: odma płucna powikłania stomatolog w kamienicy gryfino zgrubienie opłucnej